پروردهٔ عشق

چون رایتِ عشقِ آن جهانگیر⁂شد چون مَهِ لیلی آسمان‌گیر

هر روز خَنیده‌نام‌تر گشت⁂در شیفتگی تمام‌تر گشت

برداشته دل ز کارِ او بخت⁂درمانده پدر به کارِ او سخت

خویشان همه در نیاز با او⁂هر یک شده چاره‌ساز با او

بیچارگیِ ورا چو دیدند⁂در چاره‌گری زبان کشیدند

گفتند به اتّفاق یک‌سر⁂کز کعبه گشاده گردد این در

حاجت‌گهِ جملهٔ جهان اوست⁂محرابِ زمین و آسمان اوست

چون موسمِ حج رسید، برخاست⁂اُشتُر طَلَبید و مَحمِل آراست

فرزندِ عزیز را به صد جهد⁂بِنشاند چو ماه در یکی مهد

آمد سویِ کعبه سینه پرجوش⁂چون کعبه نهاد حَلقه در گوش

گفت: ای پسر، این نه جایِ بازی است⁂بشتاب که جایِ چاره‌سازی است

گو: یا رب، از این گزاف‌کاری⁂توفیق دهم به رستگاری

دریاب که مبتلایِ عشقم⁂آزاد کن از بلایِ عشقم

مجنون چو حدیثِ عشق بشنید⁂اوّل بگریست، پس بخندید

از جای، چو مارِ حلقه، برجَست⁂در حلقهٔ زُلفِ کعبه زد دست

می‌گفت گرفته حلقه در بَر⁂کامروز منم چو حلقه بر در

گویند ز عشق کن جدایی⁂این نیست طریقِ آشنایی

پروردهٔ عشق شد سرشتم⁂جز عشق مباد سرنوشتم

یا رب، به خداییِ خداییت⁂وانگه به کمالِ پادشاییت

کز عشق به غایتی رسانم⁂کاو مانَد اگر چه من نمانم

گرچه ز شرابِ عشق مستم⁂عاشق‌تر ازین کنم که هستم

از عمرِ من آنچه هست بر جای⁂بستان و به عمرِ لیلی افزای

می‌داشت پدر به سویِ او گوش⁂کاین قصّه شنید، گشت خاموش

دانست که دل اسیر دارد⁂دردی نه دوا‌پذیر دارد