موجود
Sonnets
۱۵۴ سوناتِ معروف — «شاعرِ ملیِ انگلیس»
۱۶۰۹ م.
«Shall I compare thee to a summer’s day?»
خواندن
در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعرِ کلاسیکِ جهان
ویلیام شکسپیر
William Shakespeare
۱۵۶۴–۱۶۱۶ ق.استراتفورد-آپون-ایوون، انگلستانهمراه با ترجمهی فارسی
شاعر و نمایشنامهنویس انگلیسی، بزرگترین چهرهی ادبیات انگلیسی. ۳۸ نمایشنامه و ۱۵۴ سونات از او بر جای مانده است.
تمامِ شعرها به فارسی ترجمه شدهاند
روی هر سطرِ انگلیسی ضربه بزن تا ترجمهی فارسیاش دقیقاً زیرش ظاهر شود. این یک راهِ شیرین برای تقویتِ زبانِ انگلیسی از طریقِ شعرهای ماندگار است.
متنِ اصلی + ترجمه✦ آموزشی
کتابخانهی ویلیام شکسپیر
۲ اثر — برای خواندنِ هر کدام روی کارتش بزن
جستجو در آثار ویلیام شکسپیر
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
سوناتها — ۱۵۲ اثر
1
Sonnet 1: From fairest creatures we desire increase
From fairest creatures we desire increase,
2
Sonnet 2: When forty winters shall besiege thy brow
When forty winters shall besiege thy brow,
3
Sonnet 3: Look in thy glass and tell the face thou viewest
Look in thy glass and tell the face thou viewest
4
Sonnet 4: Unthrifty loveliness, why dost thou spend
Unthrifty loveliness, why dost thou spend
5
Sonnet 5: Those hours, that with gentle work did frame
Those hours, that with gentle work did frame
6
Sonnet 6: Then let not winter's ragged hand deface
Then let not winter's ragged hand deface,
7
Sonnet 7: Lo! in the orient when the gracious light
Lo! in the orient when the gracious light
8
Sonnet 8: Music to hear, why hear'st thou music sadly?
Music to hear, why hear'st thou music sadly?
9
Sonnet 9: Is it for fear to wet a widow's eye
Is it for fear to wet a widow's eye,
10
Sonnet 10: For shame! deny that thou bear'st love to any
For shame! deny that thou bear'st love to any,
11
Sonnet 11: As fast as thou shalt wane, so fast thou grow'st
As fast as thou shalt wane, so fast thou grow'st,
12
Sonnet 12: When I do count the clock that tells the time
When I do count the clock that tells the time,
13
Sonnet 13: O! that you were your self; but, love you are
O! that you were your self; but, love you are
14
Sonnet 14: Not from the stars do I my judgement pluck
Not from the stars do I my judgement pluck;
15
Sonnet 15: When I consider every thing that grows
When I consider every thing that grows
16
Sonnet 16: But wherefore do not you a mightier way
But wherefore do not you a mightier way
17
Sonnet 17: Who will believe my verse in time to come
Who will believe my verse in time to come,
18
Sonnet 18
Shall I compare thee to a summer's day?
19
Sonnet 19: Devouring Time, blunt thou the lion's paws
Devouring Time, blunt thou the lion's paws,
20
Sonnet 20: A woman's face with nature's own hand painted
A woman's face with nature's own hand painted,
دربارهی ویلیام شکسپیر
شاعر و نمایشنامهنویس انگلیسی، بزرگترین چهرهی ادبیات انگلیسی. ۳۸ نمایشنامه و ۱۵۴ سونات از او بر جای مانده است.
۱۶۲
شعر در دیوان
۱۵۲
سوناتها
۱۰
اشعار