Sonnet 13: O! that you were your self; but, love you are

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آه! کاش خویشِ خویش بودی؛ اما، ای محبوب، تو•O! that you were your self; but, love you are
2. 2تا زمانی از آنِ خویشی که اینجا زنده‌ای:•No longer yours, than you your self here live:
3. 3باید برای این پایانِ آینده آماده باشی،•Against this coming end you should prepare,
4. 4و سیمای شیرینت را به دیگری ببخشی:•And your sweet semblance to some other give:
5. 5پس آن زیبایی که در اجاره داری•So should that beauty which you hold in lease
6. 6پایانی نخواهد یافت؛ آن‌گاه پس از مرگ نیز•Find no determination; then you were
7. 7بار دیگر خود می‌شدی،•Yourself again, after yourself's decease,
8. 8وقتی فرزندِ شیرینت سیمای شیرینت را حمل می‌کرد.•When your sweet issue your sweet form should bear.
9. 9کیست چنین خانه‌ی زیبایی را در ویرانی رها کند،•Who lets so fair a house fall to decay,
10. 10که اهتمام در نگه‌داری‌اش، شرافتمندانه است،•Which husbandry in honour might uphold,
11. 11در برابرِ تندبادهای روزِ زمستان•Against the stormy gusts of winter's day
12. 12و خشمِ نازایِ سرمای جاودانه‌ی مرگ؟•And barren rage of death's eternal cold?
13. 13 هیچ‌کس جز ولخرجان. عزیزِ من، می‌دانی،• O! none but unthrifts. Dear my love, you know,
14. 14 پدری داشتی؛ بگذار پسرت همین را بگوید.• You had a father: let your son say so.