Sonnet 12: When I do count the clock that tells the time

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1وقتی ضربان ساعت را که زمان را می‌گوید می‌شمارم،•When I do count the clock that tells the time,
2. 2و می‌بینم روزِ دلاور در شبِ مهیب فرو رفته است؛•And see the brave day sunk in hideous night;
3. 3وقتی بنفشه‌ی پرپَر را پس از اوجش می‌نگرم،•When I behold the violet past prime,
4. 4و زلف‌های سیاه را، همه با سپیدی سیمگون شده؛•And sable curls, all silvered o'er with white;
5. 5وقتی درختان بلند را بی‌برگ می‌بینم،•When lofty trees I see barren of leaves,
6. 6که پیش‌تر سایبانِ گله بودند در گرما،•Which erst from heat did canopy the herd,
7. 7و سبزه‌ی تابستان را، همه در دسته‌ها بسته‌شده،•And summer's green all girded up in sheaves,
8. 8بر تابوت برده می‌شوند با ریشِ سپید و خشن،•Borne on the bier with white and bristly beard,
9. 9آن‌گاه از زیبایی‌ات می‌پرسم،•Then of thy beauty do I question make,
10. 10که تو نیز در میانِ ویرانه‌های زمان باید بروی،•That thou among the wastes of time must go,
11. 11چون شیرینی‌ها و زیبایی‌ها خود را وامی‌گذارند•Since sweets and beauties do themselves forsake
12. 12و به همان شتاب می‌میرند که می‌بینند دیگران رشد می‌کنند؛•And die as fast as they see others grow;
13. 13 و در برابرِ داسِ زمان هیچ چیزی نمی‌تواند ایستادگی کند• And nothing 'gainst Time's scythe can make defence
14. 14 جز فرزند، تا چون تو را برد، با او پنجه افکنی.• Save breed, to brave him when he takes thee hence.