Sonnet 7: Lo! in the orient when the gracious light

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بنگر! در خاور چون نورِ مهربان•Lo! in the orient when the gracious light
2. 2سرِ پرتفتانش را بر می‌آورَد، هر چشمِ زیرین•Lifts up his burning head, each under eye
3. 3به دیدارِ نوظهورِ او ادایِ احترام می‌کند،•Doth homage to his new-appearing sight,
4. 4و با نگاهش، شکوهِ آن مقدس را خدمت می‌گزارد؛•Serving with looks his sacred majesty;
5. 5و چون از تپه‌ی تندِ آسمانی بالا رود،•And having climb'd the steep-up heavenly hill,
6. 6به جوانیِ نیرومند در میان‌سالی‌اش می‌مانَد،•Resembling strong youth in his middle age,
7. 7هنوز نگاه‌های فانی به زیبایی‌اش نیایش می‌برند،•Yet mortal looks adore his beauty still,
8. 8و در زیارتِ زرینش همراهی‌اش می‌کنند:•Attending on his golden pilgrimage:
9. 9اما چون از اوجِ خویش، با ارابه‌ی خسته،•But when from highmost pitch, with weary car,
10. 10مانند پیریِ ناتوان، از روز کناره می‌گیرد،•Like feeble age, he reeleth from the day,
11. 11آن چشم‌ها که پیش‌ از این فرمان‌بَردار بودند،•The eyes, 'fore duteous, now converted are
12. 12از مسیرِ پایینش روی می‌گردانند و سوی دیگر می‌نگرند:•From his low tract, and look another way:
13. 13 پس تو نیز، چون از نیمروزِ خویش بگذری:• So thou, thyself outgoing in thy noon:
14. 14 بی‌نگاهی خواهی مُرد، اگر پسری نزایی.• Unlook'd, on diest unless thou get a son.