شاعر

بُحتُری

ولید بن عُبید، البحتری

۸۲۰–۸۹۷ ق.

شاگردِ ابوتمّام، شاعرِ «سلاسلُ الذهب»؛ قصیدهٔ سینیه‌اش در وصفِ ایوانِ کسری نامدار است.

جستجو در آثار بُحتُری

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

قصاید — ۴۹۶ اثر

أإبراهيم دعوة مستعيد

أإبْرَاهِيمُ! دِعْوَةَ مُسْتَعِيدِ ⁎ لرَأيٍ مِنكَ مَحْمُودٍ، فَقِيدِ • ای ابراهیم، فراخوانی از کسی که بازگشت می‌خواهد، به رأیی ستوده از تو که گم شده است.

أأحمد هل لأعيننا اتصال

أأحْمَدُ! هَلْ لأعْيُنِنَا اتّصَالُ ⁎ بوَجْهٍ مِنْكَ أبْيَضَ، حَارِثيِّ • ای احمد، آیا چشمانمان را به چهره‌ای سپید و حارثی از تو دسترسی هست؟

أأخي نهنه دمعك المسفوكا

أأُخَيّ! نَهْنِهْ دَمْعَكَ المَسْفُوكا ⁎ إنّ الحَوَادِثَ يَنْصَرِمْنَ وَشِيكا • ای برادرم، اشک ریخته‌ات را بازدار، که پیشامدها به زودی به پایان می‌رسند.

أأراك الحبيب خاطر وهم

أأرَاكَ الحَبيبُ خاطِرَ وَهْمِ ⁎ أمْ أزَارَتْكَهُ أضَالِيلُ حُلْمِ • آیا دوست، خیال گمان را به تو نمود یا رؤیای گمراهی او را به دیدار تو آورد؟

أبا الطيب اسمع لا سمعت بحادث

أبا الطيب اسمع لا سمعت بحادث ⁎ عليك، ولا زلت المجير على الدهر • ای ابوالطیب، بشنو - و حادثه‌ای دربارهٔ تو نشنوی و همواره بر روزگار پناه‌دهنده باشی -

أبا العباس برزت على قوم

أبا العباس برزت على قومــ ⁎ ــك آداباً، وأخلاقاً، وتبريزا • ای ابوالعباس، در ادب و اخلاق و برتری بر قوم خود پیشی گرفتی

أبا جعفر لا زلت مشترك الرفد

أبَا جَعفَرٍ! لا زِلْتَ مُشترِكَ الرِّفْدِ ⁎ تُعيدُ مِنَ المَعرُوفِ أضْعافَ ما تُبدي • ای ابوجعفر، همواره بخشش تو همگانی باد، که از نیکی چند برابر آنچه آغاز می‌کنی بازمی‌گردانی

أبا جعفر ليس فضل الفتى

أبَا جَعفَر ليسَ فضْلُ الفتى ⁎ إذا رَاحَ في فَرْطِ إعْجَابِهِ • ای ابوجعفر، برتری جوانمرد در آن نیست که با غرور بسیار راه برود

أبا سعيد وفي الأيام معتبر

أبَا سَعِيدٍ، وَفي الأيّامِ مُعْتَبَرُ ⁎ والدّهْرُ في حَالَتَيْهِ الصّفْوُ والكَدَرُ • ای ابوسعید، در روزگار عبرت‌هاست و زمانه در دو حال صفا و کدورت دارد

۱۰

أبالمنحنى أم بالعقيق أم الجرف

أبالمُنْحَنَى، أمْ بالعَقيقِ أمِ الجُرْفِ ⁎ أنيسٌ فيُسلينا عَنِ الأُنَّسِ الوُطْفِ • آیا در منحنی است یا عقیق یا جرف همدمی که ما را از همدمان نرم‌موی تسلی دهد؟

۱۱

أبر على الألواء نائلك الغمر

أبَرَّ عَلى الألْوَاءِ نَائِلُكَ الغَمْرُ ⁎ وَبِنْتَ بفَخْرٍ مَا يُشاكِلُهُ فَخْرُ • بخشش فراوانت بر سختی‌ها چیره شد و با فخری که همانندی ندارد، جدا شدی

۱۲

أبعد الشباب المنتضى في الذوائب

أبَعْدَ الَشبابِ، المُنتَضَى في الذّوَائِبِ ⁎ أُحَاوِلُ لُطْفَ الوُدّ عندَ الكَواعِبِ • آیا پس از جوانیِ برکشیده در گیسوان، از دختران نورسته مهر لطیف می‌جویم؟

۱۳

أبقاك ربك في عز وتأييد

أبقاك ربك في عز وتأييد ⁎ وفي سرور وإنعام وتمهيد • پروردگارت تو را در عزت و پشتیبانی نگه دارد و در شادمانی و نعمت و آسودگی

۱۴

أبكاء في الدار بعد الدار

أبُكَاءً في الدّارِ، بَعْدَ الدّارِ ⁎ وَسُلُوّاً بِزَيْنَبٍ عَنْ نَوَارِ • آیا گریه در خانه‌ها پس از خانه‌ای و تسلی یافتن با زینب از نوار است؟

۱۵

أبى الليل إلا أن يعود بطوله

أبَى اللّيلُ، إلاّ أنْ يَعُودَ بِطُولِهِ ⁎ عَلى عَاشِقٍ نَزْرِ المَنَامِ قَليلِهِ • شب جز این نخواست که با درازی خود بر عاشق کم‌خوابِ اندک‌خواب بازگردد

۱۶

أتاركي أنت أم مغرى بتعذيبي

أتَارِكِي أنْتَ أمْ مُغْرًى بتَعْذيبي ⁎ ولائمي في هَوَى إنْ كَانَ يُزْرِي بي • آیا مرا رها می‌کنی یا به عذاب من حریصی، و در عشقی که مرا خوار می‌کند سرزنشگرم هستی؟

۱۷

أتراك تسمع للحمام الهتف

أتَرَاكَ تَسْمَعُ، للحَمَامِ الهُتَّفِ ⁎ شَجْواً، يكونُ كَشَجوِكَ المُستطرَفِ • آیا کبوتران نغمه‌خوان را می‌شنوی که نوایی چون نوای تازهٔ تو می‌سرایند؟

۱۸

أتراه يظنني أو يراني

أتَرَاهُ يَظُنُّني، أوْ يَرَانِي ⁎ نَاسِياً عَهْدَهُ الذي استَرْعَاني؟ • آیا او مرا گمان می‌برد یا چنین می‌بیند که پیمانی را که مرا بدان سپرد فراموش کرده‌ام؟

۱۹

أترى الزمان يعيد لي أيامي

أتَرَى الزّمَانَ يُعَيدُ لي أيّامي ⁎ بَينَ القُصُورِ البِيضِ، وَالآطَامِ • آیا روزگار روزهایم را میان کاخ‌های سپید و دژها برمی‌گرداند؟

۲۰

أترى اللاحي وقد

أَتَرَى اللاَّحِي، وَقَدْْ ⁎ أَرْوَحَ مِن نَتْنِ خَلاِلِهْ • آیا تو سرزنشگر را می‌بینی که از گند خویش بوی بد داده است؟

درباره‌ی بُحتُری

شاگردِ ابوتمّام، شاعرِ «سلاسلُ الذهب»؛ قصیدهٔ سینیه‌اش در وصفِ ایوانِ کسری نامدار است.

۸۲۲

شعر در دیوان

۴۹۶

قصاید

۳۲۶

اشعار