أأحمد هل لأعيننا اتصال

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای احمد، آیا چشمانمان را به چهره‌ای سپید و حارثی از تو دسترسی هست؟•أأحْمَدُ! هَلْ لأعْيُنِنَا اتّصَالُ ⁎ بوَجْهٍ مِنْكَ أبْيَضَ، حَارِثيِّ
2. 2بامدادان تو برای پوشش، آنگاه که بامداد می‌کنیم و انس شامگاه را برای ما رها نکرد.•غَداتَكَ للخِمَارِ، إذا غَدَوْنَا ⁎ وَلَمْ يُطْلِقْ لَنَا أُنْسَ العَشِيّ
3. 3نیکی کن ای جوان کعب، که دوری را از کار بدکار دیدم.•فأحْسِنْ، يا فَتَى كَعْبٍ، فإنّي ⁎ رأيْتُ البُعْدَ مِنْ فِعْلِ المُسِيّ
4. 4برای نزدیک، از پدری و دوستی، تعصب بورز، که تعصب برای کنیه‌دار واجب می‌شود.•تَعَصّبْ للقِرِيبِ أباً وَوِدّاً ⁎ فقَدْ يَجِبُ التّعَصّبُ للكَنيّ
5. 5به چهل [سال] سوگند که [شتر] بی‌سستی در برخاستن و بی‌نرمی منحرف شد.•أمَا، والأرْبَعِينَ، لَقَدْ أُزِيغَتْ ⁎ بلا وَاني النّهُوضِ ولا وطِيّ
6. 6بار سنگین طلبش را بزرگواری برمی‌دارد، به جای سرور بزرگوار ابو علی.•تُحَمِّلُ ثِقْلَ مَطْلَبِهَا كَرِيماً ⁎ عَنِ القَرْمِ الكَرِيمِ أبي عَلِيّ
7. 7چه بسا چوب، بارش بر شاخهٔ جوان و تازه گذاشته می‌شود.•فإنّ العُودَ، رُبّتَمَا أُحِيلَتْ ⁎ عِلاَوَتُهُ عَلى الجذَعِ الفَتيّ
8. 8و نور مشتری پیوستگی است که با درخشش آن، فروغ ماه درخشان یاری می‌شود.•وَضَوْءُ المُشْتَرِي صِلَةٌ، مُعَانٌ ⁎ بِبَهْجَتِهَا سَنَا القَمَرِ المُضِيّ
9. 9او بارانِ نخستین است که بخشید؛ پس دوست باش، که باران نخستین جز با دوست نیست.•هُوَ الوَسْميُّ جادَ، فكُنْ وَلِيّاً ⁎ فَمَا الوَسْميُّ إلاّ بالوَليّ