شاعر

جمیلِ بُثَینه

جمیل بن مَعمَر العُذری

۶۵۹–۷۰۱ ق.

شاعرِ عذریِ اموی، عاشقِ بُثَینه؛ نمادِ عشقِ پاکِ بادیه.

جستجو در آثار جمیلِ بُثَینه

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

قصاید — ۳۰ اثر

أبثينَ إنكِ ملكتِ فأسجحي

أبثينَ، إنكِ ملكتِ فأسجحي ⁎ وخُذي بحظّكِ من كريمٍ واصلِ • ای بثینه، تو فرمانروا شدی، پس نرمی کن و از آزاده‌ای پیوسته بهره‌ات را بگیر.

أتانيَ عن مَروانَ بالغَيبِ أنّه

أتانيَ عن مَروانَ، بالغَيبِ أنّه ⁎ مُقيِّدٌ دمِي، أو قاطِعٌ من لِسانيا • از مروان نهانی خبرم رسید که خونم را بسته یا زبانم را می‌برد.

أرى كلّ معشوقينِ غيري وغيرَها

أرى كلّ معشوقينِ، غيري وغيرَها ⁎ يَلَذّانِ في الدّنْيا ويَغْتَبِطَانِ • هر دو دلداده‌ای را جز من و او می‌بینم که در دنیا لذت می‌برند و شادمان‌اند.

أغادٍ أخي من آلِ سلمى فمبكرُ؟

أغادٍ، أخي، من آلِ سلمى، فمبكرُ؟ ⁎ أبنْ لي: أغادٍ أنت، أم متهجّرُ؟ • برادرم، آیا صبحگاهان از آل سلمی می‌روی یا بامداد زود؟ بگو که می‌روی یا فرود می‌آیی؟

أفقْ قد أفاقَ العاشقونَ وفارقوا

أفقْ، قد أفاقَ العاشقونَ، وفارقوا ⁎ الهوى، واستمرّتْ بالرجالِ المرائِرُ • بیدار شو که دلباختگان بیدار شدند و از عشق جدا گشتند و تلخی‌ها بر مردان گذشت.

ألا ليتَ ريعانَ الشبابِ جديدُ

ألا ليتَ ريعانَ الشبابِ جديدُ ⁎ ودهراً تولى، يا بثينَ، يعودُ • کاش بهار جوانی تازه بود و روزگار گذشته، ای بثین، بازمی‌گشت.

ألا من لقلبٍ لا يمَلّ فيَذهَلُ

ألا من لقلبٍ لا يمَلّ فيَذهَلُ ⁎ أفقْ، فالتعزي عن بثينةَ، أجملُ • دلی را که خسته نمی‌شود و فراموش نمی‌کند چه کنم؟ بیدار شو که از بثینه شکیبایی زیباتر است.

ألا هلْ إلى إلمامة ٍ أن ألمها

ألا هلْ إلى إلمامةٍ، أن ألمها ⁎ بُثينةُ، يوماً في الحياةِ، سبيلُ؟ • آیا راهی هست که روزی در زندگی به بثینه سر بزنم؟

ألم تسالِ الدارَ القديمة َ: هلَ لها

ألم تسالِ الدارَ القديمةَ: هلَ لها ⁎ بأُمّ حسين، بعد عهدكَ، من عَهدِ؟ • آیا از دیار کهن نپرسیدی که پس از تو برای ام حسین پیمانی دارد؟

۱۰

ألم تسألِ الرّبعَ الخلاءَ فينطقُ

ألم تسألِ الرّبعَ الخلاءَ فينطقُ ⁎ وهل تخبرنكَ اليومَ بيداءُ سملقُ؟ • آیا از دیار تهی نپرسیدی تا پاسخ دهد؟ و آیا بیابان بی‌گیاه امروز به تو خبر می‌دهد؟

۱۱

ألمّ خَيالٌ من بثينة َ طارقُ

ألمّ خَيالٌ، من بثينةَ، طارقُ ⁎ على النّأيِ، مشتاقٌ إليّ وشائقُ • خیال بثینه شبانه آمد، با وجود دوری، مشتاق من و شیفتهٔ من.

۱۲

إلى القرمِ الذي كانت يداه

إلى القرمِ الذي كانت يداه ⁎ لفعلِ الخيرِ، سطوةَ منَ ينيلُ • به سوی آن سالار بزرگوار که دستانش، در کار نیک، دست بخشنده‌ای صاحب‌قدرت بود.

۱۳

أمنَ منزلٍ قفرٍ تعفتْ رسومهُ

أمنَ منزلٍ قفرٍ تعفتْ رسومهُ ⁎ شَمال تُغاديهِ، ونَكباءُ حَرجَفُ • آیا از خانه‌ای ویران که نشان‌هایش را باد شمال و باد کج‌وزان زدوده‌اند؟

۱۴

أهاجَكَ أم لا بالمداخِلِ مَربَعُ

أهاجَكَ، أم لا، بالمداخِلِ مَربَعُ ⁎ ودارٌ، بأجراعِ الغَديرَينِ، بَلقَعُ؟ • آیا در مداخل جایگاه تو را برانگیخت یا نه؟ و خانه‌ای در شن‌زارهای غدیرین تهی است؟

۱۵

تذكّرَ أنساً من بثينة َ ذا القلبُ

تذكّرَ أنساً، من بثينةَ، ذا القلبُ ⁎ وبثنةُ ذكراها لذي شجنٍ، نصبُ • دلشده از بثینه آمیزش را یاد کرد، و یاد بثنه برای اندوهگین رنج‌آور است.

۱۶

تقولُ بثينة ُ لما رأتْ

تقولُ بثينةُ لما رأتْ ⁎ فُنُوناً مِنَ الشَّعَرِ الأحْمَرِ: • بثینه چون گونه‌هایی از موی سرخ را دید، گفت:

۱۷

حلفتُ بربّ الراقصات إلى منى ّ

حلفتُ بربّ الراقصات إلى منى ّ ⁎ هُوِيَّ القَطا يَجْتَزْنَ بطنَ دفِينِ • سوگند به پروردگار شتران شتابان به سوی منا، که چون کبک از دل دفین می‌گذرند،

۱۸

خليليّ عُوجَا بالمحلّة ِ من جُمْلِ

خليليّ، عُوجَا بالمحلّةِ من جُمْلِ ⁎ وأترابِها، بين الأجيفر فالخَبْلِ • ای دو یار، به جایگاه جمل و همسالانش در میان اجیفر و خبل رو کنید.

۱۹

رسمِ دارٍ وقفتُ في طَلَلِهْ

رسمِ دارٍ وقفتُ في طَلَلِهْ ⁎ كدتُ أقضي، الغداةَ من جللهِ • نشان دیاری که بر ویرانه‌هایش ایستادم، نزدیک بود بامدادان از بزرگی آن بمیرم.

۲۰

زورا بثينة فالحبيبُ مزورٌ

زورا بثينة، فالحبيبُ مزورٌ ⁎ إنّ الزيارةَ، للمحبِّ، يسيرُ • بثینه را دیدار کنید، که محبوب دیدار می‌شود؛ دیدار برای دلداده آسان است.

درباره‌ی جمیلِ بُثَینه

شاعرِ عذریِ اموی، عاشقِ بُثَینه؛ نمادِ عشقِ پاکِ بادیه.

۹۳

شعر در دیوان

۳۰

قصاید

۶۳

اشعار