شاعر

حسّان بن ثابت

حسّان بن ثابت الأنصاری

۵۶۳–۶۷۴ ق.

شاعرِ پیامبر (ص)؛ از مخضرمانی که هم جاهلیت و هم اسلام را دید.

جستجو در آثار حسّان بن ثابت

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

قصاید — ۸۸ اثر

آليْتُ ما في جميعِ النّاسِ مجْتهِداً

آليْتُ ما في جميعِ النّاسِ مجْتهِداً ⁎ مني أليةَ برٍّ، غيرِ إفنادِ • سوگند می‌خورم، در حالی که بر آن می‌کوشم، سوگند نیکوکاری که دروغ نیست

أبلغْ ربيعة َ وابنَ أمهْ نوفلاً

أبلغْ ربيعةَ وابنَ أمهْ نوفلاً ⁎ أنّي مُصِيبُ العَظْمِ، إن لم أصْفَحِ • به ربیعه و برادر مادری‌اش نوفل بگو که اگر نگذرم، استخوان را درست می‌زنم

أبني الحماس! أليسَ منكمْ ماجدٌ

أبني الحماس! أليسَ منكمْ ماجدٌ ⁎ إنّ المُروءةَ في الحِماس قلِيلُ • ای فرزندان حماس، آیا میان شما بزرگواری نیست؟ مروت در حماس اندک است

أبوكَ أبوكَ وأنتَ ابنهُ

أبوكَ أبوكَ، وأنتَ ابنهُ ⁎ فبئسَ البنيُّ وبئسَ الأبُ • پدرت پدر توست و تو فرزند او، پس چه بد فرزندی و چه بد پدری

أتعرِفُ الدّارُ عَفا رسْمُها

أتعرِفُ الدّارُ، عَفا رسْمُها ⁎ بعدَكَ، صَوْبَ المُسبل الهاطلِ • آیا خانه را می‌شناسی که پس از تو نشانش را باران پیاپی و ریزان محو کرده

أجِدَّكَ لم تهْتَجْ لرَسْمِ المنَازِلِ

أجِدَّكَ لم تهْتَجْ لرَسْمِ المنَازِلِ ⁎ وَدارِ ملوكٍ، فوْقَ ذاتِ السَّلاسلِ • آیا به راستی نشان خانه‌ها و سرای پادشاهان را بر فراز ذات‌السلاسل نیافتی که برانگیخته شوی

أجْمَعَتْ عَمْرَة ُ صَرْماً فابْتَكِرْ

أجْمَعَتْ عَمْرَةُ صَرْماً فابْتَكِرْ ⁎ إنما يدهنُ للقلبِ الحصرْ • عمره بریدن را قطعی کرد، پس پیش‌دستی کن، که به دل تنگدل روغن مالیده می‌شود

إذا الثقفيُّ فاخركمْ فقولوا:

إذا الثقفيُّ فاخركمْ، فقولوا: ⁎ هلمّ، فعدَّ شأنَ أبي رغالِ • هرگاه ثقفی بر شما فخر کرد، بگویید: بیا و کار ابورغال را بشمار

أشاقَكَ مِنْ أُمّ الوَلِيدِ رُبُوعُ

أشاقَكَ مِنْ أُمّ الوَلِيدِ رُبُوعُ ⁎ بلاقعُ، ما منْ أهلهنّ جميعُ • آیا خانه‌های ام‌ولید تو را بی‌قرار کرد، خانه‌های خالی که هیچ‌یک از ساکنانشان نمانده

۱۰

أشِرَتْ لَكاعِ وكانَ عادَتَهَا

أشِرَتْ لَكاعِ وكانَ عادَتَهَا ⁎ لؤمٌ إذا أشرتْ معَ الكفرِ • زنی پست سرکش شد، و عادتش آن بود که چون سرکشی کند همراه با کفر فرومایگی باشد

۱۱

أعْرِضْ عن العَوْراء إنْ أُسْمِعتَها

أعْرِضْ عن العَوْراء إنْ أُسْمِعتَها ⁎ واقعدْ كأنكَ غافلٌ لا تسمعُ • از سخن زشت روی بگردان اگر آن را شنیدی، و بنشین چنان که گویی غافلی و نمی‌شنوی

۱۲

أعينِ ألا أبكي سيدَ الناسِ واسفحي

أعينِ، ألا أبكي سيدَ الناسِ، واسفحي ⁎ بدَمعٍ فإن أنزَفتِهِ فاسكُبي الدَّمَا • ای چشم، بر سرور مردمان بگری و اشک بریز؛ اگر خشک شد، خون بریز

۱۳

أغَرُّ عَلَيْهِ لِلنُّبُوَّة ِ خَاتَمٌ

أغَرُّ، عَلَيْهِ لِلنُّبُوَّةِ خَاتَمٌ ⁎ مِنَ اللَّهِ مَشْهُودٌ يَلُوحُ ويُشْهَدُ • درخشان‌روی، که بر او مهر نبوت از خدا هست، آشکار می‌درخشد و گواهی داده می‌شود

۱۴

أقامَ على عهدِ النبيّ وهديهِ

أقامَ على عهدِ النبيّ وهديهِ ⁎ حواريهُ والقولُ بالفعلِ يعدلُ • حواری او بر پیمان و راه پیامبر ایستاد، و گفتار او با کردارش برابر است

۱۵

أقمنا على الرسّ النزيعِ ليالياً

أقمنا على الرسّ النزيعِ ليالياً ⁎ بأرعنَ جرارٍ عريضِ المباركِ • شب‌ها بر رس دور افتاده ماندیم، با لشکری انبوه و کشان و پهن‌جا

۱۶

ألا أبلغْ أبا قيسٍ رسولاً

ألا أبلغْ أبا قيسٍ رسولاً ⁎ إذا ألقَى لها سَمعاً تُبِينُ • هان، به ابوقیس پیامی برسان، چون گوش بدان دهد روشن می‌شود

۱۷

ألا أبلغ المستسمعينَ بوقعة ٍ

ألا أبلغ المستسمعينَ بوقعةٍ ⁎ تخفُّ لها شمطُ النساءِ القواعدُ • هان، به شنوندگان واقعه‌ای خبر برسان که پیرزنان خانه‌نشین از آن بی‌تاب می‌شوند

۱۸

ألا إنّ ادعاءَ بني قصيٍّ

ألا إنّ ادعاءَ بني قصيٍّ ⁎ على مَن لا يُناسبُهمْ، حَرَامُ • هان، ادعای فرزندان قصی بر کسی که با آنان نسب ندارد حرام است

۱۹

ألا ليتَ شعري هل اتى أهلَ مكة ٍ

ألا ليتَ شعري هل اتى أهلَ مكةٍ ⁎ إبَارَتُنَا الكُفّارَ في سَاعَةِ العُسْرِ • ای کاش می‌دانستم آیا به مردم مکه رسیده که ما کافران را در ساعت سختی نابود کردیم

۲۰

ألا يا لقومٍ‍ هلْ لما حمّ دافعُ؟

ألا يا لقومٍ‍ هلْ لما حمّ دافعُ؟ ⁎ وهلْ ما مضى من صالح العيش راجعُ • ای قوم! آیا برای آنچه مقدر شده بازدارنده‌ای هست؟ و آیا آنچه از زندگی نیکو گذشته بازمی‌گردد

درباره‌ی حسّان بن ثابت

شاعرِ پیامبر (ص)؛ از مخضرمانی که هم جاهلیت و هم اسلام را دید.

۲۲۱

شعر در دیوان

۸۸

قصاید

۱۳۳

اشعار