أعينِ ألا أبكي سيدَ الناسِ واسفحي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای چشم، بر سرور مردمان بگری و اشک بریز؛ اگر خشک شد، خون بریز•أعينِ، ألا أبكي سيدَ الناسِ، واسفحي ⁎ بدَمعٍ فإن أنزَفتِهِ فاسكُبي الدَّمَا
2. 2و بر بزرگ دو مشعر و پروردگارش بگری، که بر مردم نیکی او همواره بود•وبكي عظيمَ المشعرينِ وربها ⁎ على الناسِ، معروفٌ لهُ ما تكلما
3. 3اگر بزرگی امروز یکی از مردم را جاودانه می‌کرد، بزرگی مطعم او را امروز پایدار می‌داشت•فلوْ كانَ مجدٌ يخلدُ اليومَ واحداً ⁎ من الناس، أبقى مجدهُ اليومَ مطعما
4. 4پیامبر خدا را از آنان پناه دادی، پس بندگان تو شدند تا هر لبیک‌گویی لبیک گفت و احرام بست•أجرتَ رسولَ اللهِ منهم، فأصبحوا ⁎ عِبادَكَ ما لَبّى مُلّبٍّ، وأحْرَمَا
5. 5اگر از همهٔ معد از او می‌پرسیدند، و قحطان یا باقی‌ماندهٔ جرهم•فلوْ سئلتَ عنهُ معدٌّ بأسرها ⁎ وقحطانُ، أو باقي بقيّةِ جُرْهُما
6. 6می‌گفتند: او وفادار به پناه همسایه و پیمان خود است، هرگاه ذمه‌ای بدهد•لَقالوا: هو المُوفي بخُفرَةِ جارِهِ ⁎ وَذِمّتِهِ يَوْماً، إذا مَا تَذَمّمَا
7. 7خورشید روشن بر مانند او از ایشان بالا نمی‌آید، عزیزتر و بزرگوارتر•فما تَطْلُعُ الشمسُ المُنيرَةُ فوْقَهم ⁎ على مثلهِ، منهمْ أعزَّ وأكرما
8. 8در امتناع، چون امتناع کند، و گرامی‌ترین خوی، و در شب تاریک بیدارتر از همسایه•إبَاءً، إذا يأبَى، وأكرَمَ شِيمَةً ⁎ وأنومَ عنْ جارٍ، إذا الليلُ أظلما