أبلغْ ربيعة َ وابنَ أمهْ نوفلاً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به ربیعه و برادر مادری‌اش نوفل بگو که اگر نگذرم، استخوان را درست می‌زنم•أبلغْ ربيعةَ وابنَ أمهْ نوفلاً ⁎ أنّي مُصِيبُ العَظْمِ، إن لم أصْفَحِ
2. 2و گویی من شیر بیشه‌ام، درنده‌ای که بزهای کوهی را در دره‌های فراخ می‌خورد•وكأنّني رِئْبَالُ غَابٍ ضَيْغَمٌ ⁎ يَقْرُو الأمَاعِزَ بالفِجَاجِ الأفْيَحِ
3. 3همسرش گرسنه است و شبی بی‌توشه مانده، گویی تا زخمی نکند خشمگین است•غَرِثَتْ حَلِيلَتُهُ، وَأرْمَلَ ليلةً ⁎ فَكأنّهُ غَضْبَانُ مَا لمْ يَجْرَحِ
4. 4پس او را حسان می‌پنداری، چون با او جنگیدی؛ میدان را به تنگنای خود واگذار و فراخ شو•فَتَخَالُهُ حَسّانَ، إذْ حَرّبْتَهُ ⁎ فَدَعِ الفَضَاءَ إلى مَضِيقِكَ وافسَحِ
5. 5خیانت و گزافه و زشتی و فرومایگی در ابطح جای گرفته‌اند•إنّ الخيانةَ، والمغالةَ، والخنا ⁎ واللّؤمَ أصْبَحَ ثاوِياً بالأبْطَحِ
6. 6قومی که چون مجلسشان زشتی گوید، زشتی را دنبال کند و کار اصلاح‌گر تباه شود•قَوْمٌ، إذا نَطَقَ الخَنَا نَادِيهمُ ⁎ تبعَ الخنا، وأضيعَ أمرُ المصلحِ
7. 7و هر بدخواه کنار سنگ می‌شکافد؛ اگر در سخن فریاد نزند، پارس می‌کند•واشتقّ عندَ الحجرِ كلُّ مزلجٍ ⁎ إلا يصحْ عندَ المقالةِ ينبحِ