شاعر

زُهَیر بن ابی‌سُلمی

زهیر بن ابی‌سلمی المُزَنی

۵۲۰–۶۰۹ ق.

حکیمِ شاعرانِ جاهلی؛ معلّقه‌اش در ستایشِ صلح میانِ عَبس و ذُبیان و پر از پند است.

جستجو در آثار زُهَیر بن ابی‌سُلمی

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

قصاید — ۱۴ اثر

أبلغْ بني نوفلٍ عنِّي فقد بلغتْ

أبلغْ بني نوفلٍ عنِّي، فقد بلغتْ ⁎ منِّي الحفيظةُ، لمّا جاءني الخبرُ • به بنی‌نوفل از جانب من برسان که خشمم چون خبر به من رسید به نهایت رسید.

أبْلِغْ لدَيْكَ بَني الصّيداءِ كُلّهُمُ

أبْلِغْ لدَيْكَ بَني الصّيداءِ كُلّهُمُ ⁎ أنّ يَساراً أتَانَا غَيرَ مَغلولِ • به فرزندان صیداء، همه‌شان، برسان که یسار نزد ما بی‌بند آمد.

ألاَ أبلغْ لديكَ بني تميمٍ

ألاَ أبلغْ، لديكَ، بني تميمٍ ⁎ وقَد يأتيكَ بالخَبَرِ الظَّنُونُ • آگاه باش، به بنی‌تمیم برسان، و خبر را گاه گمان می‌آورد.

ألا ليت شعري: هل يرى الناسُ ما أرى

ألا ليت شعري: هل يرى الناسُ ما أرى ⁎ من الأمْرِ أوْ يَبدو لهمْ ما بَدا لِيَا؟ • کاش می‌دانستم آیا مردم آنچه را من می‌بینم می‌بینند یا آنچه بر من آشکار شد بر ایشان آشکار می‌شود؟

أمِنْ آلِ لَيلى عَرَفْتَ الطُّلُولا

أمِنْ آلِ لَيلى عَرَفْتَ الطُّلُولا ⁎ بذي حُرُضٍ ماثلاتٍ مُثُولا • آیا از خاندان لیلی ویرانه‌ها را در ذی حرض شناختی که چون ایستاده‌اند؟

أمِنْ أُمّ أوْفَى دِمْنَة ٌ لمْ تَكَلّمِ

أَمِن أُمِّ أَوفى دِمنَةٌ لَم تَكَلَّمِ ⁎ بِحَومانَةِ الدُرّاجِ فَالمُتَثَلَّمِ • آیا نشانهٔ خانهٔ ام‌اوفی که سخن نگفته در حومانهٔ دراج و متثلم است؟

إنّ الخليطَ أجدَّ البينَ فانفرقا

إنّ الخليطَ أجدَّ البينَ فانفرقا ⁎ وعُلِّقَ القلبُ مِن أسماءَ ما عَلِقَا • همراهان جدایی را جدی گرفتند و پراکنده شدند، و دل از اسماء آنچه بسته شد بسته گشت.

رأيتُ بني آلِ امرىء القيسِ أصفقوا

رأيتُ بني آلِ امرىء القيسِ أصفقوا ⁎ علينا وقالوا إننا نحنُ أكثرُ • فرزندان آل امرؤالقیس را دیدم که بر ما هم‌داستان شدند و گفتند: ما بیشتریم.

صَحا القَلبُ عن سلمى وأقصرَ باطِلُهْ

صَحا القَلبُ عن سلمى وأقصرَ باطِلُهْ ⁎ وَعُرّيَ أفْرَاسُ الصِّبَا وَرَوَاحِلُهْ • دل از سلمی بیدار شد و بیهودگی‌اش بازایستاد، و اسبان و مرکب‌های جوانی برهنه ماند.

۱۰

صَحا القلبُ عن سلمى وقد كاد لا يسلو

صَحا القلبُ عن سلمى وقد كاد لا يسلو ⁎ وَأقْفَرَ من سَلمى التّعانيقُ فالثّقْلُ

۱۱

عَفَا مِنْ آلِ فاطِمة َ الجِواءُ

عَفا مِن آلِ فاطِمَةَ الجِواءُ ⁎ فَيُمنٌ فَالقَوادِمُ فَالحِساءُ

۱۲

غَشِيتُ دِياراً بالبَقيعِ فثَهْمَدِ

غَشِيتُ دِياراً بالبَقيعِ فثَهْمَدِ ⁎ دوارسَ، قد أقوينَ من أمِّ معبدِ

۱۳

لِمَنِ الديارُ بقنة ِ الحجرِ؟

لِمَنِ الديارُ، بقنةِ الحجرِ؟ ⁎ أقْوَينَ من حِجَجٍ ومِن شَهْرِ؟

۱۴

لِمَنْ طَلَلٌ بِرامَة َ لا يَريمُ

لِمَنْ طَلَلٌ بِرامَةَ لا يَريمُ ⁎ عفا، وخلا لهُ عهدٌ، قديمُ

درباره‌ی زُهَیر بن ابی‌سُلمی

حکیمِ شاعرانِ جاهلی؛ معلّقه‌اش در ستایشِ صلح میانِ عَبس و ذُبیان و پر از پند است.

۲۲

شعر در دیوان

۱۴

قصاید

اشعار