أمِنْ آلِ لَيلى عَرَفْتَ الطُّلُولا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آیا از خاندان لیلی ویرانه‌ها را در ذی حرض شناختی که چون ایستاده‌اند؟•أمِنْ آلِ لَيلى عَرَفْتَ الطُّلُولا ⁎ بذي حُرُضٍ ماثلاتٍ مُثُولا
2. 2فرسوده‌اند، و نشانه‌هایشان را پس از دو سال پوستی کهنه می‌پنداری.•بَلِينَ وتَحْسَبُ آيَاتِهِنّ ⁎ ـنَّ، عن فرطِ حولينِ، رقاً محيلا
3. 3ای سنان، بامداد رحیل به سوی توست؛ بازدارندگان را نافرمانی می‌کنم و بدگمانان را می‌گذرانم.•إليكَ، سِنانُ، الغداةَ، الرّحيلُ ⁎ ـلُ أعصي النهاةَ وأمضي الفؤولا
4. 4پس از تاخت اسبانش در امان مباش، ای بنی‌وائل، و از جدیل بترس.•فلا تأمني غزوَ أفراسهِ ⁎ بني وائلٍ، وارهبيهِ، جديلا
5. 5چگونه از مردی بپرهیزی که با قوم از جنگ بازنمی‌گردد تا به درازا کشد؟•وَكَيفَ اتّقاءُ امرىءٍ لا يَؤوبُ ⁎ بالقَوْمِ في الغَزْوِ حتى يُطيلا
6. 6و ژولیده‌مویانی بی‌جنگ‌افزار چون چوب‌های قرعه که شتران آبستن را غارت کردند و سال‌ها در ماندند.•وشعثٍ، معطلةٍ، كالقداحِ ⁎ غَزَوْنَ مَخاضاً وَأُدّينَ حُولا
7. 7گردن‌های بلندشان را برافراشته و لاغری‌شان را، در حالی که بازمی‌گردند.•نَوَاشِزَ أطْبَاقِ أعناقِها ⁎ وَضُمَّرها قافِلاتٍ قُفُولا
8. 8چون شبانه به سوی گوال رفتند، در میان قوم فرومایهٔ نحیف نیافتی.•إذا أدلجوا لحوالِ الغوا ⁎ لم تُلْفِ في القَوْمِ نِكساً ضَئيلا
9. 9بلکه دلیری با همه سلاح، آن شب، راستین و بی‌باک بود.•ولكنَّ جلداً، جميعَ السلا ⁎ حِ، ليلةَ ذلكَ، صدقاً بسيلا
10. 10چون پیرامونش روشن شد، فرود آمد و زره را بر او پوشید.•فلمّا تبلجَ ما حولهُ ⁎ أناخَ فَشَنّ عَلَيهِ الشّليلا
11. 11و بالای آن زره‌ای دیگر دو چندان کرد که شمشیرها را کُند بازمی‌گرداند.•وضاعفَ، من فوقها، نثرةً ⁎ تَرُدّ القَوَاضِبَ عَنها فُلُولا
12. 12دو لایه چون آبگیر سیلاب که بر دو پایش سرریز می‌کند.•مُضاعَفَةً كَأضاةِ المَسيلِ ⁎ تُغَشّي عَلى قَدَمَيهِ فُضُولا
13. 13لحظه‌ای آنان را بازداشت، سپس به بازدارندگان گفت: راه را باز کنید.•فنهنهها، ساعةً، ثمَّ قا ⁎ ل، للوازعيهنَّ: خلوا السبيلا
14. 14و پس از آنان لشکری چون سراب را فرستاد، خاکستری‌رنگ، که پیرو شخصی گرسنه و تهی‌دست است.•وأتبعهمُ فيلقاً كالسرا ⁎ بِ، جاواءَ، تتبعُ شخباً، ثعولا
15. 15اسبان نجیب در هر هموار، دسته‌های شتابان را می‌بینی که با دسته‌ای دیگر رقابت می‌کنند.•عناجيجَ، في كلِّ رهوٍ، ترَى ⁎ رِعالاً سِراعاً تُباري رَعِيلا
16. 16پهلوی خمیده‌اند و چون آهوان می‌دوند، گاه به سویی کشیده و گاه به سویی.•جَوانِحَ يَخْلِجْنَ خَلجَ الظّباء ⁎ يُرْكَضْنَ مِيلاً وَيَنزَعْنَ مِيلا
17. 17پس بر یارانش روز کوتاه شد و بر قوم روزی دراز.•فَظَلّ قَصِيراً على صَحْبِهِ ⁎ وَظَلّ على القَوْمِ يَوْماً طَويلا