در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحهدر حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحهGu Kuang (顧況)
شاعر و نقاشِ دورهٔ میانیِ تانگ که به طنز و زبانِ تیز شهره بود و به همین سبب از دربار رانده شد و در پایانِ عمر گوشه گرفت. حکایتی مشهور او را نخستین ستایندهٔ بای جوی جوان می‌داند. شعرش اغلب با زبانی ساده، رنجِ مردم و تنهاییِ زنانِ کاخ را بیان می‌کند. (ترجمه‌های فارسیِ شعرهای این شاعر در سخن‌شناس، ترجمهٔ ماشینی است.)
روی هر سطرِ انگلیسی ضربه بزن تا ترجمه‌ی فارسی‌اش دقیقاً زیرش ظاهر شود. این یک راهِ شیرین برای تقویتِ زبانِ انگلیسی از طریقِ شعرهای ماندگار است.
کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.
اشعار — ۷ اثر
شاعر و نقاشِ دورهٔ میانیِ تانگ که به طنز و زبانِ تیز شهره بود و به همین سبب از دربار رانده شد و در پایانِ عمر گوشه گرفت. حکایتی مشهور او را نخستین ستایندهٔ بای جوی جوان می‌داند. شعرش اغلب با زبانی ساده، رنجِ مردم و تنهاییِ زنانِ کاخ را بیان می‌کند.
(ترجمه‌های فارسیِ شعرهای این شاعر در سخن‌شناس، ترجمهٔ ماشینی است.)