در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
قطران تبریزی
قطران تبریزی
۴۰۱–۴۶۵ ق.تبریز
شرفالزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، همدوران با شدادیان و روادیان است.
جستجو در آثار قطران تبریزی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
قصاید — ۲۱۴ اثر
۱
شمارهٔ ۱ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
ای روا بر شهریاران جهان فرمان ترا • هرچه باید خسروانرا داده آن یزدان ترا
۲
شمارهٔ ۲ - در مدح ابوالمظفر فضلون
به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالا • به هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
۳
شمارهٔ ۳ - در مدح ابوالخلیل جعفر
تا داد باغ را سمن و گل بنونوا • بلبل همی سراید بر گل بنونوا
۴
شمارهٔ ۴ - در مدح ابو نصر مملان
تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنا • در سرشک دیده ام کرد این دل خونین شنا
۵
شمارهٔ ۵ - در ستایش استاد قوام الدین ابوالمعالی فخرالملک
تا خلد بباغ داد رونق را • خوش گشت نوا مرغ مطوق را
۶
شمارهٔ ۶ - در مدح ابوالهیجا منوچهر بن امیر اجل ابو منصور و هسودان
تا فزون شد مهر و بالا رفت مهر اندر هوا • عاشقان را بر بتان بفزود مهر اندر هوا؟
۷
شمارهٔ ۷ - در مدح ابونصر مملان
چو بگشاید نگار من دو بادام و دو مرجان را • بدین نازان کند دل را بدان رنجان کند جان را
۸
شمارهٔ ۸ - در مدح ابوالخلیل جعفر
سرخگل بشکفت وزو شد باغ و بستان بابَها • خلد بگشاده است گویی سوی بستان بابها
۹
شمارهٔ ۹ - در مدح ابوالمظفر فضلون
کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون را • که بر تخت شهی بنشاند شاهنشاه فضلون را
۱۰
شمارهٔ ۱۰ - در مدح ابونصر مملان
مرادی رسول آمد از نزد یارا • که نز یار یادآوری نزد یارا
۱۱
شمارهٔ ۱۱ - در مدح ابونصر مملان
نگار ناردانی لب بهار نارون بالا • میان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا
۱۲
شمارهٔ ۱۲ - در مدح ابوالیسر سپهدار اران در عید نوروز و فطر
اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلب • کند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب
۱۳
شمارهٔ ۱۳ - در مدح امیر اجل ابومنصور گوید
بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لب • بروی مایه روز و بموی مایه شب
۱۴
شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابومنصور
دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلب • رادگاه غمزه چشم و زفت گاه بوسه لب
۱۵
شمارهٔ ۱۵ - در مدح ابوالمظفر سرخاب
شده است بلبل داود و شاخ گل محراب • فکنده فاخته بر رود و ساخته مضراب؟
۱۶
شمارهٔ ۱۶ - در مدح امیر جستان و ابوالمعالی در عید قربان
فراز ماه بتا زلف مشگبوی متاب • متاب زلف و دل ما بداغ مهر متاب
۱۷
شمارهٔ ۱۷ - در مدح فضل بن قاورد
کنون که شد حضری بلبل و غراب غریب • بعید شد گل نار و گل بنفشه قریب
۱۸
شمارهٔ ۱۸ - در مدح شاه ابوالمظفر سرخاب
لاله داری شکفته بر مهتاب • مشگ داری گرفته بر مه تاب
۱۹
شمارهٔ ۱۹ - در مدح ابونصر مملان
ز پی آفت هر چیز پدید است سبب • سبب آفت من فرقت آن سیم غبب
۲۰
شمارهٔ ۲۰ - در مدح میر سید ابوالفضل جعفربن علی
نسیم آب بماند ببوی عنبر ناب • سرشگ ابر بماند بلؤلؤ خوشاب
دربارهی قطران تبریزی
شرفالزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، همدوران با شدادیان و روادیان است.
۵۱۸
شعر در دیوان
۲۱۴
قصاید
۱۵۱
رباعیات
۱۴۹
قطعات