بدیع معنوییازدهم
تضمین
گنجاندنِ عینِ سخنِ دیگری (شعر، آیه، مثل) در کلامِ خود.
آوردنِ بخشی از شعر یا نثرِ دیگران در متنِ خود، معمولاً با اشاره به گویندهی آن. اگر آیه یا حدیث باشد «تضمین/اقتباس» و اگر ضربالمثل باشد «ارسالالمثل» گفته میشود.
چطور در تست تشخیصش بدهم؟
عبارتی میبینی که لحن یا وزنش با بقیه فرق دارد، یا شاعر میگوید «چه خوش گفت سعدی…». آن عبارتِ نقلشده تضمین است.
بیشترین اشتباه اینجا رخ میدهد
- تضمین یا تلمیح؟تلمیح فقط «اشاره» میکند؛ تضمین عینِ عبارت را میآورد.
نمونهها
چه خوش گفت فردوسیِ پاکزاد / که رحمت بر آن تربتِ پاک باد
— سعدی
سعدی سخنِ فردوسی را در شعرِ خود گنجانده است.
این آرایه در کتابهای درسی۰ شاهد
هنوز شاهدی از این آرایه در شعرهای تحلیلشده ثبت نشده است. با افزوده شدنِ درسهای تازه، نمونههای آن همینجا نمایان میشود.