过秦楼 — گذر از برجِ چین (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آب ماهِ زلال را می‌شوید، برگ‌ها در نسیمِ خنک همهمه می‌کنند و صدای اسب در کوچه‌ها تازه خاموش شده.•水浴清蟾，叶喧凉吹，巷陌马声初断。
2. 2آسوده به چاهِ شبنم‌زده تکیه داده بود و خندان کرم‌های شب‌تاب را می‌زد؛ چندان که بادبزنِ ابریشمیِ نقش‌دار پاره شد.•闲依露井，笑扑流萤，惹破画罗轻扇。
3. 3شب دیر است و مردم خاموش؛ به نرده تکیه داده‌ام، اندوهگین‌تر از آنکه به بستر روم، و ایستاده‌ام تا پاس‌های شب به آخر رسد.•人静夜久凭阑，愁不归眠，立残更箭。
4. 4دریغ که سال‌ها در یک چشم‌برهم‌زدن گذشت؛ او اکنون هزار فرسنگ دور است، خواب‌ها فرو رفته و نامه‌ها دور.•叹年华一瞬，人今千里，梦沈书远。
5. 5بیهوده شنیدم که گیسویش از شانهٔ یشم می‌ترسد، چهره در آینهٔ زرین آب می‌شود و کم‌کم از آراستنِ به‌روز بی‌حوصله شده است.•空见说、鬓怯琼梳，容销金镜，渐懒趁时匀染。
6. 6بادِ فصلِ آلو زمین را نمناک کرده، بارانِ رنگین‌کمانی خزه را پرورده، و داربستی از گل‌های رقصانِ سرخ همه دگرگون شده.•梅风地溽，虹雨苔滋，一架舞红都变。
7. 7چه کسی باور می‌کند که برای او استعدادم چون جیانگ یان کاستی گرفته و دلم چون شون چیان شکسته است؟•谁信无，为伊才减江淹，情伤荀倩。
8. 8تنها زیرِ سایهٔ رودِ روشنِ آسمان، باز چند ستارهٔ پراکنده را می‌نگرم.•但明河影下，还看稀星数点。