应天长 — پاسخِ آسمانِ دیرپا (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نسیمِ آغازِ بهار گرما می‌گستراند، مه بر هوای صاف بازی می‌کند و رنگِ بهار برکه را سراسر پر کرده است.•条风布暖，霏雾弄晴，池塘遍满春色。
2. 2و اینک شبی بی‌ماه در تالار است؛ روزِ خوراکِ سرد، تیره و خاموش.•正是夜堂无月，沈沈暗寒食。
3. 3پرستوهای میانِ تیرک‌ها، مهمانانِ جشنِ پیشین.•梁间燕，前社客。
4. 4گویی بر من می‌خندند که در بسته و اندوهگین و تنها نشسته‌ام.•似笑我、闭门愁寂。
5. 5گل‌های پریشان گذشته‌اند؛ عطرِ گیاهِ خوشبو از آن سوی حیاط می‌آید و همه‌جا آشفته و پراکنده است.•乱花过，隔院芸香，满地狼藉。
6. 6همیشه آن بار را به یاد دارم که ناگهان دیدار افتاد و بیرونِ شهر کجاوهٔ روغن‌اندود ایستاد.•长记那回时，邂逅相逢，郊外驻油壁。
7. 7باز می‌بینم شمع‌ها را که از کاخِ هان دست‌به‌دست می‌رود و دود به خانه‌های پنج امیر می‌پرد.•又见汉宫传烛，飞烟五候宅。
8. 8سبزه‌های سبز گذرگاه‌ها را پوشانده‌اند و راه گم است.•青青草，迷路陌。
9. 9به‌زور باده‌ای با خود می‌برم و با دقت ردِ پای گذشته را می‌جویم.•强带酒，细寻前迹。
10. 10پلِ بازار دور است؛ خانواده‌ای زیرِ بیدها هنوز مرا می‌شناسند.•市桥远，柳下人家，犹自相识。