渡江云 — به آهنگِ «دو جیانگ یون» (ابرِ گذرنده از رود) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1کوه تهی است و آسمان به دریا فرو می‌رود؛ بر برج تکیه داده تا دوردست می‌نگرم، باد تند است و جزرِ شامگاه تازه آغاز شده.•山空天入海，倚楼望极，风急暮潮初。
2. 2پرده‌ای از باران بیرونِ بانگِ کبوتر، چند کشتزارِ آسوده، و آن سوی آب بیلچه‌های بهاری به کار افتاده‌اند.•一帘鸠外雨，几处闲田，隔水动春锄。
3. 3دودِ تازه پس از جشنِ خوراکِ سرد بر بیدها؛ می‌اندیشم اکنون تا دریاچهٔ غربی سبز شده است.•新烟禁柳，想如今、绿到西湖。
4. 4هنوز به یاد دارم که آن روزگار ژرف پنهان بودم و در، زیرِ دو سه درخت بسته بود.•犹记得、当年深隐，门掩两三株。
5. 5اندوهِ من.•愁余。
6. 6جزیره‌های ویران و آبگیرهای کهن، ساقه‌های گسسته و جلبکِ پراکنده؛ دیگر به کجا روان خواهم شد؟•荒洲古溆，断梗疏萍，更漂流何处。
7. 7بیهوده حس می‌کنم کمربندم از لاغری گشاد شده و سایه‌ام از چراغِ تنها می‌هراسد.•空自觉、围羞带减，影怯灯孤。
8. 8همیشه گمان می‌بردم به‌زودی آن چهرهٔ شکوفهٔ هلو را می‌بینم؛ چرا این روزها، به‌عکس، به نیامدنِ نامه می‌خندم؟•常疑即见桃花面，甚近来、翻笑无书。
9. 9نامه هرچند از دور باشد، چگونه است که هیچ نمی‌رسد؟•书纵远，如何也都无。