惜黄花慢 — دریغ بر گلِ زرد (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مهمان را بر کرانهٔ وو بدرقه می‌کنم.•送客吴皋。
2. 2درست هنگامی که نخستین شبنمِ یخ‌زدهٔ شب سرد است و برگِ افرا بر پلِ بلند می‌ریزد.•正试霜夜冷，枫落长桥。
3. 3آسمان را تا ته نمی‌توان دید؛ شهر در پشت کم‌کم محو می‌شود؛ آلاچیقِ وداع تیره است و آبِ اندوه بی‌پایان.•望天不尽，背城渐杳，离亭黯黯，恨水迢迢。
4. 4عطرِ سبز پراکنده و جامهٔ سرخِ نیلوفر پیر شده؛ اندوهِ شامگاه سرِ ابروی بیدِ پژمرده را بسته.•翠香零落红衣老，暮愁锁、残柳眉梢。
5. 5به کمرِ لاغر می‌اندیشم.•念瘦腰。
6. 6شِن لانگ روزگاری این‌جا پاروی ارکیده‌اش را بسته بود.•沈郎旧日，曾系兰桡。
7. 7نیِ یشمینِ پریان، ناله‌کنان چون ققنوس.•仙人凤咽琼箫。
8. 8دریغ که روحِ گسسته را به دوردست می‌فرستم، و نُه سرود هم بازش نمی‌خواند.•怅断魂送远，九辨难招。
9. 9گیسوانِ مست نگاه را نگه می‌دارد؛ کنارِ پنجرهٔ کوچک فتیله را می‌چینیم؛ ابرِ آواز اندوه را بار کرده و تا آسمانِ سیمین پرواز می‌کند.•醉鬟留盼，小窗翦烛，歌云载恨，飞上银霄。
10. 10پاییزِ سپید نمی‌داند با قایق برود؛ سرخیِ پژمرده در پیِ یک برگ بر موجِ سرد می‌رود.•素秋不解随船去，败红趁、一叶寒涛。
11. 11خوابِ سنجاقِ پرِ سبز.•梦翠翘。
12. 12غازِ وحشیِ نالان را گمان دارم که از برجِ جنوبی گذشته است.•怨鸿料过南谯。