五弦行 — سرودِ پنج‌تار (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1زیبارویی برایم پنج‌تار می‌نوازد؛ گرد و غبار ناگاه آرام می‌گیرد و دل خاموش می‌شود.•美人爲我彈五弦，塵埃忽靜心悄然。
2. 2گویی شمشیری کهن نخستین بار با سنگِ موسیقیِ نهان برخورد می‌کند؛ هزار مروارید از رشته گسسته بر یشمِ سرد فرو می‌ریزد.•古刀幽磬初相觸，千珠貫斷落寒玉。
3. 3نغمهٔ میانی باز پرهیاهو نیست؛ درنگ می‌کند، در شبِ دراز، آنگاه که ماه برابرِ ایوان است.•中曲又不喧，徘徊夜長月當軒。
4. 4گویی همراهِ رقصِ دلربای برفِ پیچان است، و باز در پیِ گل‌های فروریخته به باغِ شاهی پرواز می‌کند.•如伴風流縈豔雪，更逐落花飄御園。
5. 5ققنوسِ تنها، خاموش، گاه پنهان می‌شود؛ از آسمانِ نیلگون فرود می‌آید تا گوش دهد و نزدیک‌تر می‌شود.•獨鳳寥寥有時隱，碧霄來下聽還近。
6. 6دخترِ یان اندوهی دارد و میهمانِ چو غمی؛ آنچه با سخن گفتنی نیست، نوا تا پایان می‌گوید.•燕姬有恨楚客愁，言之不盡聲能盡。
7. 7نغمهٔ پایانی دلم را می‌جنباند؛ گره‌های نهان را می‌گشاید و هماهنگی و شادی می‌زاید.•末曲感我情，解幽釋結和樂生。
8. 8جنگاوری که کینِ خود را هنوز نگرفته بود، شمشیر کشید تا برود؛ اما خشمش دیگر فرونشسته بود.•壯士有仇未得報，拔劍欲去憤已平。
9. 9شب سرد است و باده بسیار، و اندوهگینم که سپیده چه زود دمید.•夜寒酒多愁遽明。