學仙二首 二 — آموختنِ راهِ پریان (دوم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1در سنگ چاه می‌کَنی و نزدیکِ آب رسیده‌ای؛ همین که دلِ سست پدید آید، در نیمهٔ راه بازمی‌ایستی.•石上鑿井欲到水，惰心一起中路止。
2. 2مگر نشنیده‌ای که در روزگارِ کهن سه برادر بودند که در کوهی ژرف کلبه‌ای از گیاه ساختند و کتابِ پریان می‌خواندند؟•豈不見古來三人俱弟兄，結茅深山讀仙經。
3. 3بالای سرشان پرتگاهی بود که بر آسمانِ نیلگون تکیه داشت، و زیرِ پایشان آوای کاج‌ها در ده‌هزار دره می‌پیچید.•上有青冥倚天之絕壁，下有颼飀萬壑之松聲。
4. 4پری دگرگون شد و آهویی سپید گشت؛ دو برادرِ کوچک با آن بازی کردند و برادرِ بزرگ همچنان خواند.•仙人變化爲白鹿，二弟翫之兄誦讀。
5. 5چون هفت بار خواند، توانست از پری سخن بخواهد؛ و چون دلش یکتا بود، به پریان پیوست.•讀多七過可乞言，爲子心精得神仙。
6. 6دریغ از آن دو برادر که رو به آسمان گریستند: لغزشی به اندازهٔ مویی، ده‌ها هزار سال دوری.•可憐二弟仰天泣，一失毫釐千萬年。