休暇東齋 — روزِ آسایش در اتاقِ شرقی (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از دیرباز، مردِ کمربندبستهٔ دیوان را دیدار و درخواست، بام و شام، امان نمی‌دهد.•由來束帶士，請謁無朝暮。
2. 2جز آنگاه که فراغتِ دیوان به خودِ من رسد، کی می‌توانم تنها و آسوده گام بزنم؟•公暇及私身，何能獨閑步。
3. 3برگی می‌چینم و دوست دارم که عطرش هنوز هست؛ دست بر خیزران می‌کشم و دریغم می‌آید که گردِ سپیدش آلوده شود.•摘葉愛芳在，捫竹憐粉汚。
4. 4دستار را پس زده در اتاقِ شرقی آرمیده‌ام؛ روزِ تابستان، شبنمِ پاکِ سپیده‌دم.•岸幘偃東齋，夏天清曉露。
5. 5به اشتیاقِ پریان «تجلیاتِ راستین» را می‌خوانم و برای دوستان بر حریرِ ساده سخنی ژرف می‌نگارم.•懷仙閱真誥，貽友題幽素。
6. 6از شکوه و جاه نیک دانسته‌ام که دورم؛ آرام و خرسند، اندازهٔ خود را یافته‌ام.•榮達頗知疎，恬然自成度。
7. 7خزهٔ سبز هر روز بیشتر گسترده است؛ در این خلوت و سکوت، کیست که به سراغم آید؟•綠苔日已滿，幽寂誰來顧。