1. ۱باد نوروزی دگر پیغام عشرت آورست؟یا جهان پیر را یاد جوانی در سراست؟!
2. ۲در نظر گردیده صحراها سراسر کوهساربسکه هر سو فیض تل تل بر سر یکدیگر است
3. ۳در چنین فصلی که کوه و دشت، باغ دلگشاستتن دهد هرکس بزیر سقف، خاکش بر سر است!
4. ۴چار دیوار است دیگر، چار موج بحر غمساحل آن دامن صحرای عشرت گستر است
5. ۵گشته گر دل در غم آباد سواد شهر گمنیست غم، خضر بهارش سوی صحرا رهبر است
6. ۶بسکه دارد شوق، بیرون شد برنگ برگ، نینیست بیجا کوچه نی تنگ اگر بر شکر است
7. ۷تن بزیر سقف گل چون سر کند در موسمی؟کز شکوفه هر درختی آسمان دیگر است!
8. ۸سوی صحرا پر برآرد مور، از سوراخ خویشاین دل بیدست و پا تاکی ز موران کمتر است؟!
9. ۹دانه ها بیرون دوند از خاک هر سو موروشدانه دل، در گل غم مانده، تاکی بی براست؟!
10. ۱۰در نمو، هر غنچه گل راست با افشانییاین دل بی شوق، تا کی مرغ بی بال و پر است؟!
11. ۱۱روزگار از نو بهار آورده روی تازه ییگر به تعظیمش، ز جا ای شوق خیزی، در خور است
12. ۱۲هر نسیمی بادبان کشتی زیبا گلی استای دماغ ار میکنی سودا، نه جای لنگر است
13. ۱۳دست و رویی تازه کن ای دل ز گرد راه غمچشمه یی در عین جوش از هر گلت چون در براست
14. ۱۴بسکه گرید زار بر احوال محبوسان شهردر چمن ها سبزه سیراب را مژگان تراست
15. ۱۵بهر تعمیر خرابیهای دی در ملک دلاز شکوفه دامن هر نخل سرکش پرزر است
16. ۱۶تا زداید زنگ غم ز آیینه دلها چمنموجها هر سوی صیقل، آبها صیقل گر است
17. ۱۷دیده روشن میکند نظاره آب روانچشم ازین رو غنچه را بر جوی هر شاخ تراست
18. ۱۸خیر مقدم، ای بهار دلگشا، خوب آمدیمرحبا، ای باد نوروزی، صفای دیگر است!
19. ۱۹خوش تماشایی است ای دل، خیز و چشمی آب دهکز نسیم تر روان جویی بهر بوم و براست
20. ۲۰باد، هر سو خیمه رنگین گل بر پای کنابر هر جانب بساز عیش و عشرت گستر است
21. ۲۱شهر زرین سلیمان گشته بام و در ز گلکوه و دشت از سبزه سیراب بحر اخضر است
22. ۲۲هر گلستان روضه فردوس و، رضوانش بهارهر نهال تازه یی، جویی ز آب کوثر است
23. ۲۳عارض صبح از بنفشه، هر طرف پرخط و خالطره شام از شمیم گل چو مشک اذفر است
24. ۲۴گشته یکسو ژاله ریز و، سوی دیگر غنچه سازیک هوا گاهی زره ساز است و، گه پیکانگر است
25. ۲۵گریه شبنم ز یک سو، خنده گل یک طرفغم ز حیرت مانده خشک و، دامن صحرا تراست
26. ۲۶هر طرف شاخ گلی چون ساقی گل پیرهندر کفش هر گل شراب رنگ و بو را ساغر است
27. ۲۷نرگس و سنبل رود،آید گل زرد از قفانوبهار امروز نقاش است و، فردا زرگر است
28. ۲۸در چمن هر سو نغلتیدن بروی سبزه هاهست روشن اینکه بس مشکل بر آب گوهر است
29. ۲۹آتش هر لاله از داغ دل آرد بسکه زورخاک گلشن بی نیاز از منت خاکستر است
30. ۳۰سبز خنگ نوبهار افگنده بادی در دماغراکب ایام را در سر هوای دیگر است
31. ۳۱در چنین فصلی که عالم دلخوش از لطف هواستدلخوشی ما را بلطف شاه امت پرور است
32. ۳۲کاروان سالار امت، آنکه از ظلمت جهلعقل ها را مشعل شرعش سوی حق رهبر است
33. ۳۳نخل امکان را فلک ها جمله فرع و، اوست اصلهیکل نوع بشر را، خلق پاو، او سر است
34. ۳۴دفتر هر ملتی را نور شرع او بیاضنسخه هر طاعتی را، راه دینش مسطر است
35. ۳۵لاله زار سرخ رویی را هوای اوست آببوستان زندگانی را، ولای او براست
36. ۳۶سایه بر سر همتش نفگند عالم را، ولیعالمی در سایه آن آفتاب انور است
37. ۳۷از کلام او، قلم ها جوی شیر معرفتاز حدیث او، ورق ها ابر باران گوهر است
38. ۳۸گر نخواند از مصحف رخسار او حرفی کتابدر ثنای او هزاران نظم و نثرش از بر است
39. ۳۹با بنانش گر ز بی مغزی قلم الفت نکردروز و شب بهر تدارک بر درش مدحتگر است
40. ۴۰گر نشد پیشش مداد از تیره روزیها سفیدمنشیان دفتر احکام او را یاور است
41. ۴۱آشنا با آن هدایت نامه حق، چون نشدزین جهت در نامه خط را خاک حسرت بر سر است
42. ۴۲صفحه یی از وصف خلقش، ناز بر اوراق گلخامه را از ذکر حرفش، حرف با نیشکر است
43. ۴۳یک شب آن کوه شرف پا بر سر گردون نهادتا قیامت آسمانها در عرق از اختر است
44. ۴۴بود مقصد این ز معراجش که تا بینند خلقکز زمین و آسمان ها رتبه او بر تراست
45. ۴۵باشدش چون نسبتی با گنبد پر نور اوزین شرافت آسمان دایم جهان را بر سر است
46. ۴۶ذات پاکش کرد اول در سرای او نزولاین جهان را، ز آن تقدم بر جهان دیگر است
47. ۴۷پیش از آن بر پس مقدم شد، که هست او پیشواسر از آن دارد شرافت بر بدن، کو سرور است
48. ۴۸کرده نوش از چشمه سار نسبت علمش کفیبهر آن زین آب اکنون هم لب عمان تراست
49. ۴۹بحر، جوش از علم و، خاک آرام از حلمش گرفتزیر بار منت احسان او، بحر و براست
50. ۵۰کرده گویی بر محیط فیض او روزی گذارزین سبب بر کشت عالم باد باران آور است
51. ۵۱شعله را زین غصه بر اندام افتاده است لرزکو بعقبی دشمن بدبخت او را در خوراست
52. ۵۲نیست جز از لطف، بر خلقش ز خشم افروختنهست خشمش شعله شمعی که مومش عنبر است
53. ۵۳با افشانی کند تا در ریاض نعمت اومرغ معنی را، ز لفظ و صوت از آن بال و پر است
54. ۵۴بهر نظم در مدحش برده از بس انتظاررشته فکرم عجب نبود، چنین گر لاغر است
55. ۵۵در بهشت رستگاری دیده ام خود را ز بسدیده ام روشن ز در مدحت آن سرور است
56. ۵۶چون نباشد نور چشمم، آنچه زاد از دل مراخانه زاد مهر آل حضرت پیغمبر است
57. ۵۷نیست واعظ مدح او کار زبان، آید مگراز زبان خامشی نعتی که او را در خور است
58. ۵۸میرود کلک زبان در حضرت او پر زیادای ادب زودش خبر کن کاین مقام دیگر است!
59. ۵۹هست از آن طول سخن، کز شوق می بالد بخودچون نبالد هیچ میدانی کرا مدحتگر است؟!
60. ۶۰نطق، قدری کام خود از شهد نعت او گرفتگر بخاموشی دهد من بعد نوبت، بهتر است
61. ۶۱ای زبان، شو پیش نعتش پای تا سر پشت دستمعذرت خواه و، دعا کن کاستجابت بر در است
62. ۶۲باد نخل عمرها پر بار از اخلاص اونخل امکان از وجود خلق تا بار آوراست
63. ۶۳باد زینت طاق دلها را ز نور مهر اوتا رواق آسمان را شمسه مهر انور است
64. ۶۴باد حکم شرع او در دفتر ایام ثبتکاتب تقدیر تا در پشت این نه دفتر است
65. ۶۵خاک ذلت از در خلقم مکن یارب بسرکاین نه سر، خاک در آل نبی و حیدر است