1. ۱نیست در اقلیم هستی ای دل محنت قرینآن قدر شادی که کس خندد بوضع آن و این
2. ۲چون رحم دان تنگنای دهر پر آشوب راروز و شب میبایدت خون خورد در وی چون جنین
3. ۳هان نباشد ذره یی مهر و وفا در زیر چرخهان ندارد قطره یی آب حیا روی زمین
4. ۴گریه ها در خنده ها، چون خرده ها در گل نهانسوزها در سورها، چون شمعها در انگبین
5. ۵پیش عاقل، یک دل پر درد باشد گوی چرخنزد دانا، یک رخ پر گرد پهنای زمین
6. ۶شعله سان گردن مکش، از چرب نرمیهای اوآب شمشیر است نرمیهای این چرخ برین
7. ۷پر سگت کرده است، رو به بازی این کهنه گرگ!خوش بخوابت کرده چون خرگوش، این شیر عرین!!
8. ۸همچو برگ گل، سرخود گیر از این باغ خراباز زمین و آسمان چون عافیت دوری گزین
9. ۹قطره ز آن از ابر می افتد، که بگریزد ز چرخسبزه ز آن قد میکشد، تا دور گردد از زمین
10. ۱۰شاه اطلس بخش باشی، یا گدای ژنده پوشعاقبت چون میروی، خواه آن چنان، خواه این چنین!
11. ۱۱چون فریدون، یا سکندر، یا سلیمان گر شویکو فریدون، کو سکندر، کو سلیمان، کو نگین؟
12. ۱۲بر در دلها، پی نان همچو رسوایی مگرددر دل گیتی، چو راز اهل دل پنهان نشین
13. ۱۳قیمت جنس سعادت، درهم و دینار نیستنقد رایج، از تهیدستی است در بازار دین!
14. ۱۴تنگی احوال، عارف را کمند وحدتستسختی ایام، مفلس را حصار آهنین
15. ۱۵از گرفتن خویشتن را زیر دست کس مکنمیتوان تا آسمان بودن، چرا باشی زمین؟!
16. ۱۶بر نیاید غیر نومیدی ز دونان هیچ کامنیست بحر بخل را موجی بجز چین جبین
17. ۱۷با کمال بی کمالی، در کمال نخوتندنیست با اهل جهان دیگر کمالی بیش از این
18. ۱۸جمله سر تا پا گره، پیوسته چون بند قباپای تا سر چین ابرو، جملگی چون آستین!
19. ۱۹با کمال بی رگی، چندین رگ گردن نگر!با دو صد عالم سبک مغزی، بیا لنگر ببین!!
20. ۲۰از رگ گردن جهان شد بیشه، یارب کی شودهمچو شمشیر از غلاف آید برون سالار دین؟!
21. ۲۱«حجت حق »، نور مطلق، «صاحب الامر»آنکه اوبحر زخار امامت راست موج واپسین
22. ۲۲هستی نه آسمان، از بهر ذات پاک اوستچون وجود حلقه انگشتر از بهر نگین
23. ۲۳مهر تابان از فلک پیش فروغ روی اوبر زمین افتاده هرشب، همچو چشم شرمگین
24. ۲۴نور پاکش گر فشردی بر بساط روز پایشب فسردی همچو خون مرده در زیر زمین
25. ۲۵هستی او، در جهان، چون آب در گلها نهانفیض او، در شش جهت پنهان، چو در موم انگبین
26. ۲۶روز آن روز است، کآن خورشید تابان سرزنددولت آن دولت، که او باشد شه تخت زمین
27. ۲۷غایبانه عرض حال خویشتن تا کی کنم؟روبرو خواهم که گویم حال دل را بعد از این
28. ۲۸دامن عهد ظهورت کو؟ که تا آید برونناله ها از استخوانم، همچو دست از آستین!
29. ۲۹چون تو یکتا گوهری گم کرده، میگردد از آنآسمان غربال در کف روز و شب گرد زمین!
30. ۳۰کی شود یارب که آری پای دولت در رکابچتر شاهی بر سر از بال و پر روح الامین؟!
31. ۳۱یکه تاز ظلم، میدان جهان را بسته استهست خالی جایت ای لشکر شکن در صدر زین
32. ۳۲تا نیاید دامن عهدت بکف ایام راکی تواند پاک شد از گرد بدعت روی دین؟!
33. ۳۳گل فتاد از سکه بیگانگان در چشم زرخار رفت از نقش نام غیر در چشم نگین
34. ۳۴تا گذاری پای دولت در رکاب از بهر فالخنگ گردون هر مه نو میرود در زیر زین
35. ۳۵خون بپای تخت شاهان ریخت از یاقوت لعلایستاد از بس براهت ای شه دنیا و دین
36. ۳۶پیچد از فکر سلیمانیت، انگشتر بخودگردد آب از حسرت نام تو، در چشم نگین
37. ۳۷همچو شخص چشم بر راهی که بر تلها دودرفته عیسی در رهت بر آسمان چارمین
38. ۳۸دست در ایام ما، هرچند دست بدعتستشرع هم دارد ز تو دستی، ولی در آستین
39. ۳۹پشت محراب از فراقت مانده بر دیوار غمچوب منبر بیتو چون حنانه دارد صد حنین
40. ۴۰چون صف مژگان چشم کور میآید بچشمبیتو صفهای نماز ای پیشوای شرع و دین
41. ۴۱حلقه های درس بی تابنده در ذات توحلقه انگشتری باشد که باشد بی نگین
42. ۴۲بیتو حرف وعظ، در دلهای غفلت پیشگانگشته همچون آتش افسرده خاکستر نشین
43. ۴۳از برای سجده شکر ظهور دولتتغنچه صد برگ دارد صد جبین در آستین
44. ۴۴مژده ات را گر نسیم آرد بگلشن از شتابلاله در ره داغ خود گم کرده خیزد از زمین
45. ۴۵ابرها از دوریت، افلاک را چشم پرآببرقها از دیریت، ایام را چین جبین
46. ۴۶دشتها، در بارگاه عزتت، روها بخاککوهها، بر درگه قدر تو، سرها بر زمین
47. ۴۷غنچه را از بهر عهدت خنده ها در دل گرهشمع را از انتظارت گریه ها در آستین
48. ۴۸دور نبود بهر استقبالت ار افتند پیشره نوردان شهور، از کاروانهای سنین
49. ۴۹گشته بر را ظهورت، حلقه چشمی فلکمانده چون دست دعا بر آسمان سطح زمین
50. ۵۰از برای جستجویت، شوقها را صد ثنادر فراق روزگارت صبرها را آفرین
51. ۵۱خود نهان و، پر ز فیضت عالمی چون بوی مشکای فدای خاک پایت، صد هزاران مشک چین
52. ۵۲همچو نور دیده ها از پرده بیرون نه قدمای تو نور دیده های اولین و آخرین
53. ۵۳بحر از هر موج دارد مصرعی در شأن توقطره ما چون کند با مدحت ای شاه گزین؟!
54. ۵۴بر نیامد از سخن کاری که من میخواستمدست شوق ما و دامان خموشی بعد از این
55. ۵۵همچنان کز جیب شب خورشید تابان سرزندهمچنان کز خواب نگشایند چشم اهل زمین
56. ۵۶سر زند یا رب ز شرق غیب مهر ذات توتا شود بیدار بخت شیعیان دل حزین