لِخَولَة َ بالأجْزَاعِ من إضَمٍ طَلَلْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خوله را در جزع از اضم ویرانه‌ای است و در دامنهٔ قو جای اقامت و کوچ.•لِخَولَةَ بالأجْزَاعِ من إضَمٍ طَلَلْ ⁎ وبالسّفْحِ مِنْ قَوٍّ مُقامٌ وَمُحتمَلْ
2. 2بهارگاه و تابستان‌گاهش آبهایی از بلندی‌ها است که کبک بر آنها تیر می‌خورد.•تربعُهُمرباعُهَا ومصيفُها ⁎ مِياهٌ، منَ الأشرافِ، يُرمى بها الحجلْ
3. 3پیوسته ابر بهار و تابستان بر خانهٔ او، هر جا که آرام گرفت، غرش کند.•فلا زالَ غَيثٌ مِن رَبيعٍ وصَيّفٍ ⁎ على دارِها، حيثُ استقرّتْ، له زَجَلْ
4. 4باد جنوب آن را دوشید و سپس صبا وزید، چون به خانه‌اش رسید تیرگی فرود آمد.•مرتْهُ الجنوبُ ثمَّ هبتْ له الصَّبا ⁎ إذا مسَّ منها مسكنناً عُدمُلٌ نزلْ
5. 5گویی در آن کندوها گمشده‌اند، و شتران تازه‌زا چون رعد غرد، سرشار می‌شوند.•كأنّ الخلايا فيه ضلّتْ رباعُها ⁎ وعوذاً إذا ما هدَّهُ رعدُه احتفلْ
6. 6او را جگری صاف و پیچ‌دار است و دو پهلو که ریسمان تاب آنها را نگشوده است.•لها كبدٌ ملساءُ ذاتُ أسرةٍ ⁎ وكشحانِ لم ينقُض طوائهما الحبَلْ
7. 7چون گفتم: آیا عاشق آرزو را فراموش می‌کند؟ شب‌های عشق خوله گذشته می‌گذرد.•إذا قلتُ: هل يَسلو اللُّبانَةَ عاشِقٌ ⁎ تَمُرُّ شؤونُ الحبّ من خولَةَ الأوَل
8. 8شکایت به ناشناسی تو را نیفزود، که به او گریان می‌مانی و او را سایه‌ای نیست.•وما زادكَ الشكْوى الى متنكِّرٍ ⁎ تظلُّ بهِ تبكي وليس به مظلّْ
9. 9هرگاه روزی صحنهٔ خانه‌های او را ببینی، هر چند بیش از یک سال باشد، چشم اشک می‌ریزد.•متى تَرَ يوْماً عَرْصَةً منْ دِيارِهَا ⁎ ولوفرطَ حولٍ تسجُمُ العينُ أو تُهلّْ
10. 10به خیال حنظلی بگو که به سوی او برگردد، که من پیوند هر که پیوست را می‌پیوندم.•فقُلْ لِخَيالِ الحنْظَلِيّةِ يَنقَلِبْ ⁎ إليها، فإني واصِلٌ حبلَ مَن وَصَلْ
11. 11آگاه باش که من برای روزی می‌گریم که در جرثم دیدم، سخت بود و هر چه پس از آن آمد آسان.•ألا إنما أبْكي ليومٍ لقِيتُهُ ⁎ "بجرثُمَ" قاسٍ كلُّ ما بعدهُ جللْ
12. 12چون آنچه گریزی از آن نیست فرا رسد، خوش آمد؛ هنگام آمدنش نه دروغی است و نه بهانه.•إذا جاء ما لا بُدّ منهُ، فَمَرْحَباً ⁎ به حينَ يَأتي لا كِذابٌ ولا عِلَل
13. 13آگاه باش که من سیاه تیره نوشیده‌ام؛ بس است از نوشیدن، بس است.•ألا إنَّني شربتُ أسودَ حالكاً ⁎ ألا بَجَلي منَ الشّرَابِ ألا بَجَلْ
14. 14مرا نشناسید اگر به پیمانم سوگندت دهم، چون خوانندهٔ هذیل که پاسخ داده نمی‌شود و خسته نمی‌شود.•فلا أعرفنّي إنْ نشدتُكَ ذمّتي ⁎ كدَاع هذيلٍ لا يجابُ ولا يملُّ