1. ۱The time that my journey takes is long and the way of it long.زمانی که سفرم می‌بَرَد بلند است، و راهش نیز.
2. ۲I came out on the chariot of the first gleam of light,بر کالسکه‌ی نخستین پرتوِ نور بیرون آمدم،
3. ۳and pursued my voyage through the wildernesses of worlds,و سفرم را در بیابان‌های جهان‌ها دنبال کردم،
4. ۴leaving my track on many a star and planet.ردِ پایم را بر بسیار ستاره و سیاره به‌جای گذاشتم.
5. ۵It is the most distant course that comes nearest to thyself,این دورترین راه است که نزدیک‌ترین می‌شود به خویشتنِ تو،
6. ۶and that training is the most intricate which leads to the utter simplicity of a tune.و دشوارترین تمرین، آن است که به سادگیِ ناب یک نوا می‌رسد.
7. ۷The traveler has to knock at every alien door to come to his own,مسافر باید بر هر درِ بیگانه بکوبد، تا به درِ خانه‌ی خویش برسد،
8. ۸and one has to wander through all the outer worldsو آدمی باید همه‌ی جهان‌های بیرونی را در نوردد،
9. ۹to reach the innermost shrine at the end.تا سرانجام به درونی‌ترین زیارتگاه برسد.
10. ۱۰My eyes strayed far and wide before I shut them and said,چشمانم دور و دور گشتند، پیش از آنکه فروبندمشان و بگویم،
11. ۱۱"Here art thou!"«تو اینجایی!»