1. ۱صنوبری نبود چون تو سرو بالا راعقیق نی چو دو لعل لب شکرخا را
2. ۲به دهر و گلشن وی یاسمین و سنبل ترندیده‌ام چو دو گیسوی عنبرآسا را
3. ۳به خاک غم بنشینند لیلی و عذرازنیم غمزه‌ی آن نرگسان شهلا را
4. ۴ز غمزه‌ای که کند یک جهان روند از هُشزنیم نفخه کند خلق صد مسیحا را
5. ۵اگر ز غمزه گشاید دو لب به یقینشود خموش مر آن طوطی شکرخا را
6. ۶اگر ز گوشه‌ی ابرو نقاب برگیردبرد دوصد دل دل‌برده‌ی زلیخا را
7. ۷ز ناز گر بخرامد هزار سرو سهیخجل شوند از آن قامت دل‌آرا را
8. ۸دلم ز هجر بسی عقده بسته ای مه تامز خال هندوی خود حل کن این معما را
9. ۹مقیم کوی تو شیدا شد ای شها آخرزکات هم بودش حسن و روی زیبا را