1. ۱نوبهار است و رسد بر شامه از گلشن شمیمگشته اموات نبات احیا ز تأثیر نسیم
2. ۲قامت گیتی ز نو تشریف یحیی‌الارض یافتهمچنان از روح یابد زندگی عظم رمیم
3. ۳گشت قمری را به شاخ سرو در بستان مقامعندلیب آمد به گلشن گشت در گلشن مقیم
4. ۴مقری بلبل قرائت کرد از اوراق گلاز پی نعت محمد(ص) آیه خلق عظیم
5. ۵اشرف اولاد آدم احمد مرسل که اوراه و رسم آدمیت را به آدم از قدیم
6. ۶شاه یثرب ماه بطحا زیب زمزم فخر حجرزینت مرو و صفای مشعر و رکن خطیم
7. ۷جان مکه آخشیج آن صفا و مزدلفعمر عمره حرمت ابطح خداوند حریم
8. ۸ذات پاکش باعث تنزیل تنزیل الکتابانه راجع بود به وی ز قرآن کریم
9. ۹شرع وی شد استوار آن روز کامد در جهاناز قلم بر لوح بسم الله الرحمن الرحیم
10. ۱۰قطب اقطاب وجود است و وجود او نوشتبهر استخراج موجودات تقویم قویم
11. ۱۱شبهه از کنت نبیا برد از لفظ نبیورنه مخفی بود که بوده است حادث یا قدیم
12. ۱۲در فضای لی مع‌الله با وجودش قرب سختوز نوای یا حمیرا با بشر یار و ندیم
13. ۱۳تا به‌طبل رحمت للعالمین بر زد دوالکوفت بر سنگ مذلت جبهه ابلیس رجیم
14. ۱۴هر که خواهد قصه معراج وی، گو بشنودوصف سبحان الذی اسری ز خلاق علیم
15. ۱۵اشتیاق رویت وی داشت اندر کوه طوررب ارنی زان سبب فرمود موسای کلیم
16. ۱۶ورنه می‌دانست چندان کاین سوالش لامحالنیست اندر حیز اندیشه از عقل سلیم
17. ۱۷فی‌الحقیقه نیست چندان فرق احمد با احدصحبتی اندر میان افتاده است از حرف میم
18. ۱۸گر تقرب یافت آن جان دو عالم از تو یافتکامد از بحر ذبیحا مژده ذبح عظیم
19. ۱۹بود ظرف پاک، نور اقدسش ز آن روی شداز خدا شایسته‌ی آن رتبه و فیض عمیم
20. ۲۰جا دهد گل را به گلشن باغبان بهر گلابپرورد دریا صدف را از پی در یتیم
21. ۲۱جمله اشیا بر سر خوان نوالش ریزه‌خوارحبذا بر این کرامت مرحبا بر این کریم
22. ۲۲در مقام ابتلا دیباچه عبداً شکورروز تسلیم و رضا معنی اوّاهٌ حلیم
23. ۲۳اندکی از ابتلایش کشف شد بهر خلیلبی‌تأمل از جگر زد ناله انی سقیم
24. ۲۴قدر وی نشناختند امت چو یکتا گوهریکوفتند در دست خلقی سفله و قومی لئیم
25. ۲۵تا کند خاموش انوار اَحَد را در اُحُدسنگ بر دندان وی زد کافری ز‌ اهل جحیم
26. ۲۶آن یکی خار مغیلان بر سر راهش نشاندریخت خاکستر به فرقش آن یکی بی‌خوف و بیم
27. ۲۷بر اذیت‌های امت صبر کرد و دل نهادهیچگه نآورد بر لب شکوه از قلب کظیم
28. ۲۸کاش چون نوح نجی فرموده بودی لاتذرتا شدی آن قوم را منزل به‌نیران الیم
29. ۲۹تا زگستاخی حسینش را به دشت کربلاقوم کوفی از غم اکبر نسازد دل دو نیم
30. ۳۰آه از آن ساعت که جسم اکبر خود را به خوندید پا تا سر مترجم همچو قرآن کریم
31. ۳۱در بغل بگرفت نعشش را و گفت ای نوجوانکاشکی بعد از تو بودی مادر دوران عقیم
32. ۳۲نوجوانا بی تو لیلای جگر خون چون کنددر حرم غش کرده از داغ تو با اهل حریم
33. ۳۳حیرتم زان نامسلمانی که در خونت کشیدکزچه رو رحمش نیامد بر چنین حسن عدیم
34. ۳۴غصه‌ی بی‌یاری بابا عجب سیرت نمودنوجوان از جان و رفتی سوی جنات نعیم
35. ۳۵عاقبت رفتی ز دستم اف بر این دنیا که نیستعهد او با هیچ کس در هیچ عهدی مستقیم
36. ۳۶آخر این سنگین‌دلان سخت جان از داغ توبر دل من لرزه افکندند چون عرش عظیم
37. ۳۷بعدک یا قرة عینی علی الدنیا عفیبی‌رخت از گلشن عالم نمی‌خواهم شمیم
38. ۳۸کاش بی‌ماه رخت مهر فلک در باخترمنزوی بد همچو (صامت) یا چو اصحاب الرقیم