1. ۱هر دم خدنگِ آفتِ صیادِ روزگارشیرِ اوژنی ز بیشه‌یِ شیران کند شکار
2. ۲این بختیِ مهیب چو شد مست و رَم گرفت اندر کفِ کسی نگذارد دگر مهار
3. ۳مغرورِ کیفِ عشرتِ جامِ جهان مشوکاین باده همچو زهرِ مذاب است ناگوار
4. ۴زنهار تن به نعمتِ دنیا مکن سمینکز بعدِ مرگ طعمه‌یِ مور است و رزقِ مار
5. ۵دنیا اگر به قدرِ پَرِ پشه‌ای ضعیفمی‌داشت قدر و رتبه، بر آفریدگار
6. ۶هرگز روا نداشت که یک قطره آب از اونوشند گمرهانِ طریقش به اختیار
7. ۷گاهی گذر به خاکِ عزیزانِ خویش کن بگشا به حالشان نظری بهرِ اعتبار
8. ۸بنگر چسان به خاکِ گران سر نهاده‌اندبی‌مونس و برادر و بی‌یار و غمگسار
9. ۹سیمین‌تنان و لاله‌رُخان و سمن‌بَران خوش‌خو، بنفشه‌موی و سمن‌بوی گلعذار
10. ۱۰حوری‌رَوِش، تَذْرَوْمَنِش، دلکش و ظریف نازک‌میان و غنچه‌دهان، ماه‌وش‌نگار
11. ۱۱آرامِ جان و روحِ روان، قُوّتِ بدنسرمشقِ گل، طراوتِ مُل، رونقِ بهار
12. ۱۲از نقشِ خال و خط، همگی لعبتِ فرنگوز عطرِ روی و مو، همگی غیرتِ تَتار
13. ۱۳اندر جبین نوشته ببین آیتی متیناز «کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ» آشکار
14. ۱۴چون عاقبت فناست، فنایی چنان طلب کز آن فنا به مُلکِ بقا افتدت گذار
15. ۱۵کنزِ عیان چه خواهی؟ بشکن ز تن طلسم رمزِ نهان چه جویی؟ بِزدا ز جان غبار
16. ۱۶سوغاتِ جان و هدیه‌یِ تن، بَهرِ ارمغان بر مَقدمِ علی، اسدالله، کن نثار
17. ۱۷سِرِّ خدا، وصیِّ نبی، معنیِ نُبیکانِ سخا، محیطِ عطا، دستِ کردگار
18. ۱۸دریایِ جود و فُلکِ وجود و بحارِ فیضیَعسوبِ دین، طریقِ یقین، مخزنِ وقار
19. ۱۹شمشیرِ عدل، مهدِ مروّت، مکانِ علممشکاتِ حلم و شمعِ هُدیٰ، میرِ کامکار
20. ۲۰زوجِ بتول، فخر رسول، آیتِ وصولنورِ ازل، فروغِ ابد، اصلِ افتخار
21. ۲۱سرمنشأِ محبت و سردفترِ وفاسرسورهِٔ اطاعت و سرمشقِ اعتبار
22. ۲۲کهفِ هِمَم، چراغِ حرم، قبله‌یِ اُمَم غیثِ زمین و غوثِ زمان، بابِ هفت و چار
23. ۲۳فهرستِ مجد و نقطهٔ توحید را ظهورسرلوحِ لطف و مرکزِ تحقیق را مدار
24. ۲۴بنیانِ شرع و پشتِ ولایت از او درستتخفیفِ شرک و یاریِ ملت بِدو شعار
25. ۲۵حصنِ حیات، بارهِٔ هستی، حصارِ جان گنجورِ عمر و میوهِٔ قلبِ امیدوار
26. ۲۶از نعمتِ جهان، شده راضی به نانِ جو وز رتبتِ فزون، شده قاضی به مور و مار
27. ۲۷مردِ وَغا و صف‌شکنِ عرصهِٔ قتالمیرِ مصاف و کارکنِ روزگارِ زار
28. ۲۸صمصامِ برق و شعلهِٔ آتش‌فشانِ او رمزی‌ست اینکه گشت مسمیٰ به ذوالفقار
29. ۲۹یعنی هر آنکه چاشنیِ حربِ او چشیداندر دو کَون شد به دو فقد مبین دچار
30. ۳۰در این جهان به فقدِ حیات و ندیمِ مرگ در آن جهان به فقدِ جنان و مقیمِ نار
31. ۳۱ای ممکن‌الوجود که چون واجب‌الوجود باشد نظامِ هر دو جهان از تو پایدار
32. ۳۲ای نورِ لایزال، بدین عزّ و احتشام وی دستِ کردگار، بدین قدر و اقتدار
33. ۳۳در کربلا گذار نکردی چرا دمی؟ کاوَرد زینب به سوی قتلگه گذار
34. ۳۴در ناله همچو طایرِ پربسته در قفس وز گریه همچو ابرِ خروشان به نوبهار
35. ۳۵هر سو نظر نمود تپان پیکری به خون هر جا گذر نمود سری از بدن کنار
36. ۳۶افتاد همچو پرتوِ خورشید بر زمین در بر کشید جسمِ برادر به اضطرار
37. ۳۷لب را به جایِ خنجرِ شمرِ لعین نهاد لَختی نمود گریه بر آن کُشته، زار زار
38. ۳۸پس گفت کای عزیزِ خدا، زاده‌یِ بتول ای بی‌کفن‌فتاده، بی‌غسل و بی‌مزار
39. ۳۹این بود یاوریِ تو با کودکانِ خُرد؟این بُد برادریِ تو با خواهرِ فکار؟
40. ۴۰کو سینه‌ای که مخزنِ سِرِّ اِله بود؟ کو پیکری که فاطمه پرورد، در کنار؟
41. ۴۱این است سینه‌ی تو وَ یا مشت استخوان؟ این است پیکر تو وَ یا خاک رهگذار؟
42. ۴۲آن کهنه پیرهن که به تن داشتی چه شد؟این جسم پاره را به سُمِ اسب ها چکار؟
43. ۴۳زان جسمِ سر جدا چو جوابی نیامدش رو کرد در مدینه به جدّ بزرگوار
44. ۴۴کای جدِّ تاجدار گذر کن به کربلا هنگامه‌ی شمار بین و ظلمِ بی‌شمار
45. ۴۵دینِ تو در میان و حسینت شهیدِ خصم نامِ تو بر زبان و عیالت، اسیر و خوار
46. ۴۶از تربتِ رسول نیامد جواب و کرد رو جانبِ بقیع که ای مادرِ فکار
47. ۴۷یک دم ز حالِ دخترِ زارت خبر بگیر یک دم به سویِ نعشِ حسینت قدم بگذار
48. ۴۸اما فَرامُشْتْ نشود وقتِ آمدن اول برایِ زینبِ خود معجری بیار
49. ۴۹محروم شد ز جانبِ یثرب پس آن زمان رو در نجف نمود به بابِ بزرگَوار
50. ۵۰بابا در این زمین دلِ کافر به حالِ ما سوزد، نداری از چه گذاری در این دیار؟
51. ۵۱هر کس یتیم بود تو بودیش دلنواز هر کس غریب بود تو بودیش غمگسار
52. ۵۲ما را تو هم به چشمِ غریبان نظر نما وین کودکان زِ خیلِ یتیمان همی شمار
53. ۵۳با مادرم سفارشِ معجر نموده‌ام اکنون بُوَد برایِ حسینت کفن بیار
54. ۵۴«صامت» کدام محنتِ زینب کنی رقم؟بهتر که لال گردی و کوشی به اختصار