1. ۱چون چشمِ نیم‌مستِ تو غارتگری کندتاراجِ عقل و هوش ز جن و پری کند
2. ۲نبوَد دلی که تا بَرَد از دلبری و نازهر لحظه عشوه ز پیِ دلبری کند
3. ۳دارم امیدِ وصلِ تو بسیار و عاقبتترسم که شاخِ آرزویم بی‌بری کند
4. ۴پویم به پایِ همت و کوشم به قدرِ وسعتا بخت، همرهی و فلک یاوری کند
5. ۵چون گشت کار تنگ‌، بَرَم بر کسی پناهتا در میانهٔ من و تو داوری کند
6. ۶یعنی بَرَم به دخترِ شیرِ خدا امانتا او تو را به راهِ وفا رهبری کند
7. ۷زینب، عزیزِ فاطمه کز عزت و شرفروح‌الامین به خاکِ درش چاکری کند
8. ۸آن آسمانِ عصمت و عفت که آسمانقامت برای سجدهٔ وی چنبری کند
9. ۹در امر و نهی هر چه بگیرد طریقِ عزمدر جیشِ او قضا و قدر لشکری کند
10. ۱۰جبریل‌سان پَرَد به سویِ عرشِ حق ز فرشگر مور را حمایتِ او شهپری کند
11. ۱۱خاکی که پایِ جاریهٔ او بدو رسدچون آبِ خضر دعویِ جان‌پروری کند
12. ۱۲نازد گر آفتاب بر طلعتش ز حُسنخطِ شعاع بر بَصَرش نشتری کند
13. ۱۳نی در سپهرِ رفعتِ وی، آفتاب و ماهاین ذره‌ای نماید و آن اختری کند
14. ۱۴زیبد اگر به واسطهٔ عصمت و حیابر زبدهٔ نساء جهان مهتری کند
15. ۱۵فُلکِ عفاف، در یَمِ تهمت شود غریقاو را اگر نه تربیتش لنگری کند
16. ۱۶بیرون شود ز باغِ جنان با غلامِ اوغلمان اگر معارضهٔ همسری کند
17. ۱۷از علم و حلم، ماهچهٔ احمدی زَنَدوز تیغِ نطق، معجزهٔ حیدری کُند
18. ۱۸در فصلِ دی چو رایحهٔ فضلِ او وَزدچون نوبهار، سطحِ زمین اخضری کند
19. ۱۹باد ار سویِ جحیم بَرَد بویِ نامِ اوغِسلین به کامِ اهلِ سَقَر کوثری کند
20. ۲۰فصلی نکرد از کتبِ فضلِ او رقمگیرم تمامِ ارض و سما دفتری کند
21. ۲۱آیند صابرات چو در عرصهٔ حساباو را رسد که بر همگی برتری کند
22. ۲۲کرب و بلایِ کرببلا را به جان خریدتا بر حسین به روزِ بلا یاوری کند
23. ۲۳همراهیِ برادرِ خود کرد تا به شامبر کودکانِ بی‌پدرش مادری کند
24. ۲۴در کوفه دید چون به سرِ نی، سرِ حسینگفت این سخن که قلبِ جهان آذری کند:
25. ۲۵«کو مادرِ تو فاطمه کز دل کشد خروشرخساره را ز خونِ جگر احمری کند؟
26. ۲۶آید به دیدنِ تو و بر نوکِ نی، نظربر این سرِ بریدهٔ خاکستری کند؟
27. ۲۷خونِ تو ریخت زادهٔ مرجانه و کنونبا عترت تو دعویِ رزم‌آوری کند؟
28. ۲۸ما را کشیده بر سرِ بازار بی‌حجابخود بر سریرِ عز و علا سروری کند؟
29. ۲۹آلِ زنا نهان به پسِ پردهٔ وقارباید نقابِ چهره، حجابِ زری کند؟
30. ۳۰زینب که عصمت‌اللهِ مطلق بُوَد چراگیسو به رخ، نقاب ز بی‌معجری کند؟
31. ۳۱این یک تو را به طعنه کند خارجی، خطابآن یک به پیشِ چشمِ تو رامشگری کند!»
32. ۳۲ای پرده‌پوشِ خلقِ دو عالم، کجا رواستابنِ زیاد ز آلِ تو پرده‌دری کند؟
33. ۳۳«صامت» بَرَد به ماه از این غصه پیکِ آهوز اشکِ دیده رخنه به تحت‌الثری کند