1. ۱ساقی کنون که میکده را گشت فتح باببنمای پرسبوی وجود من از شراب
2. ۲زان باده در ایاغ کن ای مه که قطره‌هاکز آن فروچکد همه ماه است و آفتاب
3. ۳تا چند کرد بایدم از مفتی احترازتا چند داشت بایدم از زاهد اجتناب
4. ۴برخیز و پای‌کوب و قدح بخش و بوسه‌دهبا بانک چنگ و تار و نی و بربط و رباب
5. ۵از پیچ و تاب دهر بکن فارغم ز میای همچو من همیشه دوزلفت بپیچ و تاب
6. ۶بخت منست و فتنه که تا آیدم بیادبیدار بوده این یک و بوده است آن بخواب
7. ۷تنها وفا و مهر نه در گلر خان کم استکاندر تمام خلق جهانست دیر یاب
8. ۸تنها همین نه جور و جفا نیکوان کنندکز نیک و بد بجور و جفا می‌رود صواب
9. ۹جز آستان پیر مغان هرچه بنگرمبینم جهان و خلق جهان را در انقلاب
10. ۱۰تا کی غم زمانه توان خورد می‌بدهتا خویش چون زمانه نمایم ز می‌خراب
11. ۱۱بی می‌دمی مرا نبود تر دماغ جانآری درخت خشک شود چون نخورد آب
12. ۱۲بنگر چگونه عمر بتعجیل میرودساقی ز جای خیز و توهم کن بمی شتاب
13. ۱۳امروز در شماره هر روز نیست هانده جام بیشمار و بده بوسه بی‌حساب
14. ۱۴امروز روز و جد و نشاط است و خرمیمر خلق را ز عالی و دانی ز شیخ و شاب
15. ۱۵امروز از تولد شاهی برآمدهکام چهار مادر و امید هفت باب
16. ۱۶امروز تا جهان رهد از ظلمت مجازبنمود آفتاب حقیقت رخ از سحاب
17. ۱۷امروز گشت در افق مکه آشکاراز برج کعبه روی چو خورشید بوتراب
18. ۱۸وین آبرو تراب چو از بوتراب یافتصدبار عرش گفت که یالیتنی تراب
19. ۱۹گیرم نقاب از رخ مطلب ز رخ گرفتامروز شاهد ازلی در حرم نقاب
20. ۲۰بی‌پرده گویمت ز پس‌پرده شد عیانآن کنز مخفیئی که نهان بود در حجاب
21. ۲۱شاهی قدم بملک جهان زد که بی‌گزافاز بحر لطف اوست جهان خود یکی حباب
22. ۲۲گردید نوح در همه آفاق و عاقبتاز بهر خویش خاک درش کرد انتخاب
23. ۲۳دانی بهشت را ز چه آدم ز دست دادمی‌خواست خویش را برساند بدانجناب
24. ۲۴صندوق مهر او دل پرنور هر نبیوصف جلال او خط مسطور هر کتاب
25. ۲۵با حب او نوشته نگردد ز کس گناهبا بغض او قبول نگردد ز کس ثواب
26. ۲۶بالله ز مهر اوست رود هرکه در جنانبالله ز قهر اوست رسد هرکه را عقاب
27. ۲۷از بیم و اضطراب محب وی ایمن استروزی که خلق را همه بیم است و اضطراب
28. ۲۸جز قرب او مجوی که این است خود نعیماز بعد او بترس که این است خود عذاب
29. ۲۹گر نیست اسم اعظم حق نامش از چه‌رودل را ز غم رهاند و جان را ز التهاب
30. ۳۰شاها تویی که در تو فنا میشوند و بسآنانکه جای گرددشان ایزدی قباب
31. ۳۱میکال و جبرئیل به وقت سواریتاین یک عنان‌گرفتی و آن دیگری رکاب
32. ۳۲در روز رزم نعره‌ات از پردلان همیغارت نمود صبر و تحمل توان و تاب
33. ۳۳چون رو به ار گریخت عدو از تو این رواستبا شیر حق شوند چسان روبرو کلاب
34. ۳۴سنی اگر ز فضل تو از من کند سئوالگویم بجای من ز نصیری شنو جواب
35. ۳۵شاها منم صغیر که عمریست کرده‌اممهر تو کسب و شادم از اینگونه اکتساب
36. ۳۶چشمم بود بلطف تو ای شاه و خواهشماینست ای دعا بجناب تو مستجاب
37. ۳۷کز غیر خود رهانی و جز آستان خویشچشم امید من نگشائی به هیچ باب
38. ۳۸از گلستان و بحر همی خلق را بدهرآید بدست تا گل خوشبو در خوشاب
39. ۳۹گلزار آرزوی محبت شکفته بادبحر امید منکر فضلت شود سراب