1. ۱ای منفعل تو را ز رخ انور آفتاباز ذره‌ای به پیش رخت کمتر آفتاب
2. ۲گر پرتوی بخوانمش از عکس روی تواین رتبه را به خود نکند باور آفتاب
3. ۳روز ازل اگر نه ز طبع تو خو گرفتافشاند از چه تا به ابد آذر آفتاب
4. ۴چشمان نیم‌خواب تو ماند به رخ همیچون نیم باز نرگس شهلا در آفتاب
5. ۵این زلف سر کج است به گرد عذار تویا جا گرفته در دهن اژدر آفتاب
6. ۶بردی گلاب و شانه چو ای مه به کار زلفیکباره شد نهفته به مشکِ تر آفتاب
7. ۷هرکس که دید ابروی خونریز در رُخَتگفت ای عجب گرفته به کف خنجر آفتاب
8. ۸با مهر و مه چکار مرا زآنکه روی توهست این طرف مه آن طرف دیگر آفتاب
9. ۹از چهره روز داری و از خط و خال شباز سینه صبح داری و از منظر آفتاب
10. ۱۰ای آفتاب روی! در این صبح عید خیزریز از صراحیم به دل ساغر آفتاب
11. ۱۱صبح است و وه چه صبح صبیحی کز آن گرفتنور و ضیاء و تابش و زیب و فر آفتاب
12. ۱۲صبحست و وه چه صبح شریفی که شد سبباین صبح تا که خلق شد از داور آفتاب
13. ۱۳صبحست و وه چه صبح که گاه طلوع آنناگه بزد ز برج هویت سر آفتاب
14. ۱۴بدری به نیمه مه شعبان طلوع کردکش پرتوی بود ز رخ انور آفتاب
15. ۱۵سلطان عصر داور دنیا و دین که هستمأمور امر نافذ آن سرور آفتاب
16. ۱۶شاهی که سکه تا مگر از نام وی خورندمه گشته جمله سیم و سراسر زر آفتاب
17. ۱۷بر چار جوشن فلک آرد چسان شکافوام ار ز تیغ او نکند جوهر آفتاب
18. ۱۸امروز هرکه سایه نشین لوای اوستبر سر نتابدش به صفِ محشر آفتاب
19. ۱۹بر خاک پای او چو زند بوسه هر صباحبر فرق اختران همه شد افسر آفتاب
20. ۲۰چرخ است سبزه‌زار وی انجم شکوفه‌اشماهش گل سفید و گل اصفر آفتاب
21. ۲۱در باختر همین نه به حکمش نهان شودکز امر اوست سر زند از خاور آفتاب
22. ۲۲در پرده است و بر همه شامل عطای اوتابد ز پشت ابر به بحر و بر آفتاب
23. ۲۳ای ابر رحمتی که شد از غایت صفااندر وجود طیب تو مضمر آفتاب
24. ۲۴خاکیم ما و رو به تو داریم ای که تویک رو به خاک داری و یک رو بر آفتاب
25. ۲۵در زیر سایه تو صغیر این چکامه رااز خامه ریخت یکسره بر دفتر آفتاب