1. ۱اختران را گرچه یک اندر شمار است آفتابلیک در آن جمع فرد از اقتدار است آفتاب
2. ۲گردد او گرد خود و انجم بگردش لاجرمدر میان اختران دائر مدار است آفتاب
3. ۳این که می‌بینی قراری نیست در سیارگانبی‌قرارند اینهمه چون بی‌قراراست آفتاب
4. ۴الحق از این بی‌قراری وینهمه سرگشتگیمی‌توان گفتن چون من عاشق بیار است آفتاب
5. ۵آری آری عاشق یار است ور نه از چه روچون رخ من دائما زرد و نزار است آفتاب
6. ۶گرچه هریک ز اختران را وصفها باشد ولیصاحب اوصاف بیرون از شمار است آفتاب
7. ۷نی همین جنس بشر را فیض بخشد کز وجودفیض بخش وحش و طیر و مور و مار است آفتاب
8. ۸دائماً از قرب و بعد خویش نسبت با زمینکار پرداز زمستان و بهار است آفتاب
9. ۹از نهان گشتن بمغرب و ز عیان گشتن ز شرقخود پدید آرنده لیل و نهار است آفتاب
10. ۱۰خلق عالم گر همی فیض از معادن میبرندبر معادن فیض بخش و فیض بار است آفتاب
11. ۱۱عابد الشمسش همی خواند خدای خویشتنگرچه زین نسبت بغایت شرمسار است آفتاب
12. ۱۲چون همه اشیاء عالم راست از وی پرورشفرقهٔی گویند خود پروردگار است آفتاب
13. ۱۳عالمی را میکند یکدم مسخر گوئیابرق تیغ حیدر دلدل سوار است آفتاب
14. ۱۴پادشاه ملک امکان آنکه او را بنده‌وارروز و شب فرمانبر و خدمتگذار است آفتاب
15. ۱۵رجعت از دادش ز مغرب نی‌عجب کانشاه راهمچو گوئی پیش پای اختیار است آفتاب
16. ۱۶آسمانستش یکی نیلی حصار اطراف کاخدیده بانی فوق آن نیلی حصار است آفتاب
17. ۱۷تا کند کسب ضیاء هر صبح بر خاک درشبوسه زن از روی عجز و انکسار است آفتاب
18. ۱۸گرد شمع عالم افروز وجود آنجنابتا قیامت دور زن پروانه‌وار است آفتاب
19. ۱۹زیر بار عشق او زین گرم سیری در مثلاشتر بگسسته از مستی مهار است آفتاب
20. ۲۰نازم آن قسام رزق عالمی را کز شرفمطبخ جود ورا جزئی شرار است آفتاب
21. ۲۱تا ببوسد خاک پای دوستانش یک بیکدر تفحص گرد هر شهر و دیار است آفتاب
22. ۲۲از جمال زاده او هست گوئی منفعلزین سبب گاهی نهان گه آشکار است آفتاب
23. ۲۳حضرت صابر علی شه آفتاب برج دینآنکه پیش رأی او بی‌اعتبار است آفتاب
24. ۲۴پیش چشم اهل بینش با وجود طلعتشذره‌آسا بی‌شکوه و بی‌وقار است آفتاب
25. ۲۵سایه‌اش را تا بسر دارد صغیر اندر بهاپیش نظمش همچو زر کم‌عیار است آفتاب