1. ۱اسب سواری لب آبی رسیدمرکبش از پویه بماند و رمید
2. ۲زجر همی کردش و همت گماشتاسب بجا مانده و سودی نداشت
3. ۳صاف ضمیری که بدش جان پاکآب بیالود به یک مشت خاک
4. ۴اسب گذر کرد و سوار از شگفتدامن آن مرد چو گردی گرفت
5. ۵گفت که این پرده چه اسرار داشتمرد چنین بهر وی اظهار داشت
6. ۶گفت که اسب تو در این آب دیدعکس خود و از تو عنان در کشید
7. ۷نخوت خود بینیش از راه بردپای پی سرکشی اینسان فشرد
8. ۸حیلتی از بهر وی انگیختمعکس ورا خاک به سر ریختم
9. ۹آب شد آلوده بخاک و دگرعکس نشد در نظرش جلوه‌گر
10. ۱۰در ره خود مانع و حایل نیافترست از آن دام برفتن شتافت
11. ۱۱راستی اندر ره رهرو خطرنیست ز خود بینی و نخوت بتر
12. ۱۲طالب حق صاحب تمکین شودهرکه ز خود رست خدابین شود
13. ۱۳کار بتوفیق بر آید صغیردامن بخشندهٔ توفیق گیر