1. ۱بوالهوس دل به هوا بسته‌ئیگفت بدرویش ز خود رسته‌ئی
2. ۲کاین دل من مایل درویشی استدر طلب مصلحت‌اندیشی است
3. ۳خضر ره من شو و بنما رهمکن ز ره فقر و فنا آگهم
4. ۴تا که رسانیم بدین افتخارگو که فراهم کنم اسباب کار
5. ۵گفت که ای مانده به اسباب درباید از این مرحله کردن گذر
6. ۶آنچه که اسیاب بدین فن بوداز سر اسباب گذشتن بود
7. ۷آنچه که سرمایه درویشی استمایه ز کف دادن و بی‌خویشی است
8. ۸این ره هربوالهوس خام نیستراه حق است این ره حمام نیست
9. ۹گر طلبی حق ز خودی شو جدامی‌نشود جمع خودی با خدا
10. ۱۰هم تو صغیر از خودی آزاد باشبیخودی آور بکف و شاد باش