بهزودی…
دیوان پروین
قطعاتِ تمثیلی — صدای زنانِ ایران
سدهی چهاردهم ق.
«آن نشنیدی که زیر چرخِ کبود»
در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر معاصر
پروین اعتصامی
پروین اعتصامی
۱۳۲۴–۱۳۶۰ ق.تبریز
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایاننامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیوند زناشویی وی با پسر عمویش بیش از دو و نیم ماه دوام نداشت. وی پس از جدایی از همسر، مدتی کتابدار کتابخانهٔ دانشسرای عالی بود. دیوان اشعار وی بالغ بر ۲۵۰۰ بیت است. وی در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.
کتابخانهی پروین اعتصامی
جستجو در آثار پروین اعتصامی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
قصاید — ۴۲ اثر
۱
قصیدهٔ شمارهٔ ۱
ای دل عبث مخور غم دنیا را • فکرت مکن نیامده فردا را
۲
قصیدهٔ شمارهٔ ۲
کار مده نفس تبه کار را • در صف گل جا مده این خار را
۳
قصیدهٔ شمارهٔ ۳
رهاییت باید، رها کن جهان را • نگه دار ز آلودگی پاکجان را
۴
قصیدهٔ شمارهٔ ۴
یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی؟ • بگفت ای بیخبر، مرگ از چه نامی زندگانی را؟
۵
قصیدهٔ شمارهٔ ۵
ای کنده سیل فتنه ز بنیادت • وی داده باد حادثه بر بادت
۶
قصیدهٔ شمارهٔ ۶
ای دل، فلک سفله کجمدار است • صد بیم خزانش بهر بهار است
۷
قصیدهٔ شمارهٔ ۷
آهوی روزگار نه آهوست، اژدر است • آب هوی و حرص نه آبست، آذر است
۸
قصیدهٔ شمارهٔ ۸
ای عجب! این راه نه راه خداست • زانکه در آن اهرمنی رهنماست
۹
قصیدهٔ شمارهٔ ۹
گویند عارفان هنر و علم کیمیاست • وان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
۱۰
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰
شالودهٔ کاخ جهان بر آبست • تا چشم بهم بر زنی خرابست
۱۱
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱
آنکس که چو سیمرغ بی نشان است • از رهزن ایام در امان است
۱۲
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲
اگرچه در ره هستی هزار دشواریست • چو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست
۱۳
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳
عاقل از کار بزرگی طلبید • تکیه بر بیهده گفتار نداشت
۱۴
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴
ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشت • ایام عمر، فرصت برق جهان نداشت
۱۵
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵
دل اگر توشه و توانی داشت • در ره عقل کاروانی داشت
۱۶
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶
فلک، ای دوست، ز بس بیحد و بیمر گردد • بد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد
۱۷
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷
سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چند • ماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
۱۸
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸
سر و عقل گر خدمت جان کنند • بسی کار دشوار کآسان کنند
۱۹
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹
ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشود • گرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
۲۰
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰
دانی که را سزد صفت پاکی: • آنکو وجود پاک نیالاید
دربارهی پروین اعتصامی
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایاننامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیوند زناشویی وی با پسر عمویش بیش از دو و نیم ماه دوام نداشت. وی پس از جدایی از همسر، مدتی کتابدار کتابخانهٔ دانشسرای عالی بود. دیوان اشعار وی بالغ بر ۲۵۰۰ بیت است. وی در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.
۲۲۳
شعر در دیوان
۴۲
قصاید
۱۸۱
مثنویات