1. ۱دم صبح کین ماهی زرنگاربرآورد چون موج سر از کنار
2. ۲فلک چون صدف شد لبالب ز درجهان را ز آوازه اش کرد پر
3. ۳چو از آب جیحون گذر کرد شاهزمین شسته گردید از گرد راه
4. ۴یکی برد بر شهر بلخ این خبررسید اینک آن شاه خیرالبشر
5. ۵به همراه شد لشکر بی شمارهمه صاحب حشمت و نامدار
6. ۶چه لشکر مزین ز صنع الهیمینش ز خواجه یسارش سپاه
7. ۷چه خواجه یکی بحر پر از گهررواج ولایت پدر تا پدر
8. ۸شهان را ز اجداد او سروریگدا را ز امداد او مهتری
9. ۹به خویش و قبایل فلک احتقامسیادت نسب خواجه باقر بنام
10. ۱۰بود فخر شاهان روی زمینمزین ز او صفحه شه نشین
11. ۱۱صغیر و کبیر از کفش بی نیازازو مسند خواجگی سرفراز
12. ۱۲رسد هر کس از آستانش به کامبود فیض او همچو خورشید عام
13. ۱۳گشاده شب و روز خوان کرمسخاوت به دوران او شد علم
14. ۱۴سعادت نمایان ز رخسار اوستظفر مژده گرد رفتار اوست
15. ۱۵بود زینت شهر بلخ و بخارعزیزند این قوم در هر دیار
16. ۱۶دگر شادمان خواجه نقشبندبود مرهم سینه دردمند
17. ۱۷به پهلوی آن خواجه خواجه کلانبه او خواجه یوسف عنان در عنان
18. ۱۸ز میران نام آور نیک رایقلیچ بی و غایب نظر بی سرای
19. ۱۹ز اقبال نصرت دوان در عنانز دنبال فتح و ظفر توامان
20. ۲۰یکی را گذشته اتالیق پدربه پروانچی دیگری معتبر
21. ۲۱ز سوی دیگر شیر غازیی دهرکه از تیغ او می چکد آب زهر
22. ۲۲ز عدلش انوشیروان متهمازو رایت دادخواهی علم
23. ۲۳به آبا و اجداد عالی تبارپدر تا پدر آمده نامدار
24. ۲۴جوانان شیرافگن جنگ جویچو ترکان صحرانشین تندخوی
25. ۲۵سپاهی قوی چنگ و بازو درشتکه سازند کار تبرزین به مشت
26. ۲۶سراسر مبارک پی و خیر اثرچو مژگان خوبان همه نیزه در
27. ۲۷بهم متصل گشته برنا و پیربه بحر گمان غوطه خورده چو تیر
28. ۲۸شنیدند این قصه را بلخیانبو بستند چون نی ز صد جامیان
29. ۲۹سوی خسرو خود به صد اضطراببرفتند بهر سئوال و جواب
30. ۳۰بگفتند ای شاه عالی نژادسر ما غریبان فدای تو با
31. ۳۱شنیدیم خان کلان از بخارعنان تافته جانب این دیار
32. ۳۲گذر کرده از آب چون برق و بادفتاده به ما آتشی در نهاد
33. ۳۳ز کشتی چو بیرون کشیدند تختبه قشخانه یکسر کشادند رخت
34. ۳۴شده مغز ما آب در استخوانبه قشخانه کرده همه آشیان
35. ۳۵ندانیم کاین آمدن بهر چیستدر این وقت کاین رهنمایی ز کیست
36. ۳۶هراسی فتاده به دلهای مااثر رفته از دست و از پای ما
37. ۳۷نظر کرد آن شاه ایران زمینگهی بر یسار و گهی بر یمین
38. ۳۸بگفت ای جوانان ناموس و ننگره مصلحت گشته امروز تنگ
39. ۳۹به خود چند روزی تحمل کنیمدر این کار هر یک تأمل کنیم
40. ۴۰ولیکن بوبندیم دروازهاکشائیم بر جنگ آوازه ها
41. ۴۱که شاید بیابیم راه صوابپس آنگاه گوئیم ما هم جواب
42. ۴۲نهادند سرها درین مصلحتبو بستند بر خود در مشورت
43. ۴۳پی قلعه بندی نهادند رویگرفته به کف تیغ های دوروی
44. ۴۴کشیدند بر روی زرین سپرعصا چوب ها نیزه های دو سر
45. ۴۵به هر گرد برجی یکی نامداربه هر کنگری صاحب گیر و دار
46. ۴۶سنان ها همه تیز کرده به خشمچو مژگان ستاده بر اطراف چشم
47. ۴۷به دوش همه ملتق پر زوزننمودار از کوه همچون گوزن
48. ۴۸چه قلعه یکی کوهی از هفت جوشعروجش نگهدار بودست هوش
49. ۴۹صبا تا قیامت کند جست و خیزسر خود نبردارد از خاک ریز
50. ۵۰به بالای قلعه ز صف سپاهبود دوره هاله بر گرد ماه
51. ۵۱به اطراف او خندق بیکرانبود مار آبی او کهکشان
52. ۵۲فلک آب و خورشید و مه زورقشکواکب بود ماهی خندقش
53. ۵۳به دروازه ای چند کس پاسبانز شمشیر و نیزه درو پشتبان
54. ۵۴چه دروازه سد بسته در راه جنگبه هم متصل گشته دو تخته سنگ
55. ۵۵نباشد ز زنبورک او را حذرز گل میخ بر رو کشیده سپر
56. ۵۶حریفان زده حلقه بر یکدیگرچو زنجیر ایستاده بر پشت در
57. ۵۷مقید به زلفین در روز و شبهمه کرده قفل خموشی به لب
58. ۵۸بیا ساقی امروز دوران توستصراحی و ساغر به فرمان توست
59. ۵۹به من ده که گردد مرا تازه جانکه فردا چه پیش آید از آسمان