1. ۱رقم سنج این دفتر پر نهیبز زلف سخن صفحه را داد زیب
2. ۲گره باز کرد از زبان بیانچنین کرد انشاء این داستان
3. ۳که شاه جوان بخت عبدالعزیزعروس جهان بودش او را کنیز
4. ۴ز نامش شرف دولت و بخت راز پا بوس او آبرو تخت را
5. ۵کلاه مرصع به فرقش ز دورنمایان چو خورشید از کوه نور
6. ۶به بالای تخت آن شه کامرانتو گویی که عیسی است بر آسمان
7. ۷به دستار آن شهپری همچو دالچو از قبله باشد نمایان هلال
8. ۸سعادت بنازد به فرخنده گیشسرافراز اقبال از بنده گیش
9. ۹یکی روز هنگامه ساز کرددر انجام هنگامه آغاز کرد
10. ۱۰که ای سینه صافان اخلاص پاکز فکر سمرقندم اندیشه ناک
11. ۱۱در آن ناحیت جمعی از بندگانز درگاه عالی کشیده عنان
12. ۱۲به آن گمرهان رهنمایی کنیمنخستین سخن ز آشنایی کنیم
13. ۱۳اگر سر درآرند مالش دهیمچو تابند سر گوشمالش دهیم
14. ۱۴جنیبت طلب کرد آن کامجویبه سوی سمرقند آورد روی
15. ۱۵عنان تاب شد آن شه ارجمندبه طوف مزار شه نقشبند
16. ۱۶چه مرقد یکی روضه پر ز نورچراغ شب جمعه اش شمع طور
17. ۱۷ز چوگان او ماه نو در حجابز قندیل او منفعل آفتاب
18. ۱۸زمینش جبین سای آزادگانهوایش فرح بخش افتادگان
19. ۱۹بزرگی ز طاقش شده سربلندز خاک درش آرزو بهره مند
20. ۲۰به اطراف او جلوه گر سایلانچو بر گرد کوی بتان عاشقان
21. ۲۱بسر حوض او نخل شیرین نباتبود حضرت خضر و آب حیات
22. ۲۲ستونش بر ایوان آن خوش مکانخط کهکشانیست بر آسمان
23. ۲۳به مژگان رهش رفته فراش بادگدای درش قیصر و کیقباد
24. ۲۴به شب زنده داری در آن خوش حریمشه بحر و بر کرده خود را مقیم
25. ۲۵چو مرغ سحر عزم پرواز کرددر فتح از هر طرف باز کرد
26. ۲۶خبرهای خوش از یمین و یساردم صبح آورده از هر دیار
27. ۲۷مدد خواست آن خسرو ارجمندز ارواح پاک شه نقشبند
28. ۲۸پس آنگه درآورد پا در رکاببه برج اسد جای کرد آفتاب
29. ۲۹از آن ناحیت شاه با تخت و تاجقدم زد سوی قلعه آقتاچ
30. ۳۰چه قلعه یکی کوه از هفت جوشعروجش نگه را ربودست هوش
31. ۳۱صبا تا قیامت کند جست و خیزسر خود نبردارد از خاک ریز
32. ۳۲به اطراف او خندق بیکرانزده پشت پا بر سر آسمان
33. ۳۳فلک آب و خورشید مه زورقشکواکب بود ماهی خندقش
34. ۳۴بنا کرده آنجا یکی بارگاهکه سازد دمی گرم آرامگاه
35. ۳۵نشسته ز رخ گرد راه سفرنکرده به بالین راحت گذر
36. ۳۶یکی مرد عریان سراسر شتابنفس همچو سیماب در اضطراب
37. ۳۷بگفتا گروهی به غارتگرینهادند روی سوی کین آوری
38. ۳۸چو صرصر به تاراج اهل بساطگذر ساختند از ره توز رباط
39. ۳۹در آن ناحیت شور انگیختندکشیدند شمشیر و خون ریختند
40. ۴۰شه قهرمان قدر گردون مقیمطلب کرد غازی و عبدالکریم
41. ۴۱بگفتا به چند ز نام آورانببندید چون نی ز صدجامیان
42. ۴۲بجوئید از دولت ما مددسر راه یأجوج بندید سد
43. ۴۳نهادند بر سینه دست قبولگرفتند ازین سرفرازی حصول
44. ۴۴نشستند بر پشت زین چون علمنهادند سوی بیابان قدم
45. ۴۵سر ره برایشان گرفتند تنگکشیدند در راه سیلاب سنگ
46. ۴۶چو آن قوم کردند تاراج خویشره آمد خود گرفتند پیش
47. ۴۷سری پر ز کبر و تنی پر غرورلب پر تبسم دلی پر حضور
48. ۴۸ز اموال با یکدگر در حساببه ذوق عجب در سئوال و جواب
49. ۴۹بناگه برآمد فغان نفیرزمین و زمان شد پر از داروگیر
50. ۵۰ز سوی دگر تیغ ها جلوه گردرآمد به چرخ آفتاب سپر
51. ۵۱کمان خورد از دست او گوشمالبه یک جلوه چون ماه پر شد هلال
52. ۵۲سنان حریفان در آن کارزارشده تیز مانند دندان مار
53. ۵۳تبرزین ز خون شد چو دست عروسنمایان چو گلهای تاج خروس
54. ۵۴رحیم بیگ نام از جلایر یکیبه کف نیزه در پشت آهو یکی
55. ۵۵رسانیده خود را به یک مرد زودبه یک حمله از پشت زین در ربود
56. ۵۶به قوم مخالف در آن رسته خیزبیابان نشان داد راه گریز
57. ۵۷یکی خورد بر پشت تیر درشتبیفتاد بر خاک چون خار پشت
58. ۵۸یکی را شده کاسه سر جداسفالی فتاده ز دست گدا
59. ۵۹یکی خفته در خاک بی پیرهنکفن دزد آخر نیابد کفن
60. ۶۰یکی دست و پا غنچه کرده چو مشتبه زیر سپر خفته چون سنگ پشت
61. ۶۱ز سرها و تن ها زمین نبردشده پشته شلغم و سرخ مرد
62. ۶۲سر و ریش گلگون ز بهر اساسببستند بر زین چو زنگ قطاس
63. ۶۳نکرده در آن سهمگین بحر خونبه جز مرگ دیده کسی پاستون
64. ۶۴به هر کس دهد آبرو یاوریبه دریای آتش کند همسری
65. ۶۵ز هر کس که رو تافت بخت بلندگریبان شود بر گلویش کمند
66. ۶۶به فتح و ظفر این دو رستم لقبرسیدند بر آستان ادب
67. ۶۷شه از لطف بسیار بنواختشبه انعام و احسان سرافراختش
68. ۶۸دگرباره شاه فلک آشیانشد از یاریی بخت خود کامران
69. ۶۹به طبال فرموده بهر خروجزند بر سر لشکری طبل کوچ
70. ۷۰ز فریاد کوس و ز بانگ ستورزمین سر گران شد ملک بی حضور
71. ۷۱به دشت ملک شد چو شه ره نوردنمایان شد از دور سیلاب گرد
72. ۷۲چه گردی که در وی نهان صد علمپی هر علم اژدهای دژم
73. ۷۳برآمد از آن گرد شه بیگ بیچو اهل مدینه بر آل نبی
74. ۷۴بر اطراف عالم فتاد این خبررسید اینک آن شاه با کر و فر
75. ۷۵ظفر همرکاب و سعادت قرینعنان در عنان فتح و نصرت معین
76. ۷۶به هر جا که بود آتشی شعله ریزبه خود کرد اندیشه راه گریز
77. ۷۷به جمعیت سرکشان این خبرپریشانی بوالعجب کرده سر
78. ۷۸ندیدند غیر از اطاعت علاجبه گردن گرفتند باج و خراج
79. ۷۹نهادند از بهر فرمان بریز سر باز قلپاق غارتگری
80. ۸۰به گردن همه ترکش آویختهبه لبهای خود عند آمیخته
81. ۸۱کمانهایشان شد ز شرمندگیبه گوش همه حلقه بندگی
82. ۸۲به جمعی ز سوی دگر با شمانسرافگنده آمد سوی آسمان
83. ۸۳رسیدند گردنکشان فوج فوجبه دنبال هم همچو زنجیر موج
84. ۸۴به هر منزل افروختی آتشیبه پابوس او آمد سرکشی
85. ۸۵ز کرمینه تا بر سر پل شدندهمه بنده اش بی تأمل شدند
86. ۸۶بیار ساقی آن ساغر لاله رنگکه باشد می اش فارغ از صلح و جنگ
87. ۸۷به من ده زمانی فراغت کنمدرین دشت پرفتنه راحت کنم