أمِنْ ظَلاّمَة َ الدِّمَنُ البَوالي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آیا از آن ظلامه است این آثار کهنه و فرسوده، در مرفض الحبی تا وعال؟•أمِنْ ظَلاّمَةَ الدِّمَنُ البَوالي ⁎ بمرفضّ الحبيّ إلى وعالِ
2. 2و چاه‌های دنا و عویرضات، ویران‌شده پس از قبیله‌هایی که در آنجا فرود می‌آمدند.•فأمواهِ الدنا، فعويرضاتٍ ⁎ دوارسَ بعدَ أحياءٍ حلالِ
3. 3چنان خالی ماند که جز گله‌های گاو وحشی در مرقوم، که نشانه‌هایش کهنه است، نمی‌بینی.•تَأبّدَ لا ترى إلاّ صُواراً ⁎ بمرقومٍ، عليهِ العهدُ، خالِ
4. 4ابرهای شبانه و بامدادی و باد و ریگی که بر آن می‌افشاند بارها بر آن گذشتند.•تعاورها السواري والغوادي ⁎ وما تُذري الرّياحُ من الرّمالِ
5. 5گیاهش انبوه و خاکش نرم است و در آنجا ماده‌آهوان تازه‌زا و بچه‌دارها می‌چرند.•أثيثٌ نبتهُ، جعدٌ ثراهُ ⁎ بهِ عُوذُ المَطافِلِ والمتاليْ
6. 6آهوان زیور بر خود دارند و در نیزارهای نیزهٔ ردینی بلند و تیره می‌چرند.•يُكَشِّفْنَ الألاءَ، مُزَيَّناتٍ ⁎ بغابِ ردينةَ السحمِ، الطوالِ
7. 7گویی پهلوهایشان که تا بالای پاشنه‌ها پوشیده است، بردهای خال‌دار است.•كأنّ كشوحهنّ، مبطناتٍ ⁎ إلى فوقِ الكُعُوبِ، بُرُودُ خالِ
8. 8چون خانه را ویران دیدم و دل من با دل اهل خانه ناسازگار شد،•فلما أنْ رأيتُ الدارَ قفراً ⁎ و خالفَ بالُ أهلِ الدارِ بالي
9. 9به سوی شتری نیرومند و خاموش برخاستم، ماده‌ای مردسان که از خستگی بالاتر است.•نهضتُ إلى عذافرةٍ صموتٍ ⁎ مُذَكَّرَةٍ، تَجِلّ عَنِ الكَلالِ
10. 10فدای مردی باد که ماده‌شتر با پوزش صاحبش، عموها و دایی‌های من، به سویش رفت.•فداءٌ، لامرئٍ سارتْ إليهِ ⁎ بِعذرَةِ رَبّها، عمّي وخالي
11. 11و هر که از نعمان دلوی بردارد، چون کسی نیست که در گمراهی سرگردان است.•ومَن يَغرِفْ، من النّعمانِ، سَجْلاً ⁎ فليسَ كَمَنْ يُتَيَّهُ في الضّلالِ
12. 12اگر مردی هستی که به بندهٔ خود بدگمان شده‌ای، و رخدادها را باکی نیست،•فإنْ كنتَ امرأً قد سؤتَ ظناً ⁎ بعبدكَ، والخطوبُ إلى تبالِ
13. 13پس به سوی بنی ذبیان بفرست و بپرس، و در پرسش بر من شتاب مکن.•فأرْسِلْ في بني ذبيانَ، فاسألْ ⁎ ولا تَعْجَلْ إليّ عَنِ السّؤالِ
14. 14نه، به جان آن که او را می‌ستایم و آنچه حاجیان به سوی الال برافراشتند،•فلا عمرُ الذي أثني عليهِ ⁎ وما رفَعَ الحَجيجُ إلى إلالِ
15. 15سپاس تو را فرو نگذاشتم؛ پس مرا پند ده، و چگونه، حال آنکه بیشتر مالم از بخشش توست؟•لما أغفلتُ شكركَ، فانتصحني ⁎ و كيفَ، ومنْ عطاتكَ جلُّ مالي
16. 16و اگر دو دست راست من به تو خیانت می‌ورزید، دست راست را از چپ جدا می‌کردم.•و لو كفي اليمينُ بغتكَ خوناً ⁎ لأفْرَدْتُ اليَمِينَ مِنَ الشّمالِ
17. 17اما نزد من هرگز بر تو خیانت نمی‌شود، و پاداش مردان با خداست.•و لكنْ لا تخانُ، الدهرَ، عندي ⁎ و عندَ اللهِ تجزيةُ الرجالِ
18. 18او را دریایی است که با قایق‌های عدولی و کشتی‌های بارآلود سنگین موج می‌زند.•له بحرٌ يقمصُ بالعدولي ⁎ وبالخُلُجِ المُحَمَّلَةِ، الثّقالِ
19. 19او به کاخ‌ها آسیب می‌رساند و کشتی‌های نبطی را از تپه‌ها دور می‌دارد.•مضرٌّ بالقصورِ، يذودُ عنها ⁎ قراقيرَ النبيطِ إلى التلالِ
20. 20و بخشنده است به اسبان رام‌شده و تیزرو، که زین‌های سرخ‌فام بر آنهاست.•وَهُوبٌ للمُخَيَّسَةِ النّواجي ⁎ علَيها القانِئَاتُ مِنَ الرّحالِ