ألا أبلغا ذبيانَ عني رسالة ً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آگاه باشید، پیامی از جانب من به ذبیان برسانید، که از راه حق منحرف و ستمگر شده‌اند.•ألا أبلغا ذبيانَ عني رسالة ً ⁎ فقد أصبْحتْ، عن منَهجِ الحقّ، جائرهْ
2. 2آیا شما هرگز نابخرد را از ستم باز نمی‌دارید و پیوند دوستی را پاس نمی‌دارید؟•أجِدَّكُمُ لن تَزْجُرُوا عن ظُلامَة ٍ ⁎ سفيهاً ، ولن ترعوا لذي الودّ آصرهْ
3. 3اگر سهم و فرزندان مالک حاضر بودند، پس عذر مرا از مره، یاری‌دهندهٔ یکدیگر، می‌پذیرفتند.•فلو شَهِدَتْ سهْمٌ وأبناءُ مالِكٍ ⁎ فتعذرني منْ مرة َ المتناصرهْ
4. 4با انبوهی می‌آمدند که مردم مانندش ندیده بودند و کوتاه‌قدشان شامگاه در برابر آن خرد می‌شد.•لجاؤوا بجمعٍ ، لم يرَ الناسُ مثله ⁎ تَضاءلُ منه، بالعَشِيّ، قصائرَهْ
5. 5شما را گوارا باد که خانه‌های ما را از جای نمناک عبیدان و گاوان بازداشته‌شده، دور کردید.•ليهنئْ لكم أن قد نفيتمْ بيوتنا ⁎ مندى عبيدانَ المحلئِ باقرهْ
6. 6و من از کینه‌ورانشان آن را می‌بینم که بیدار شبانه از شدت درد شکایت می‌کند.•وإني لألْقَى من ذوي الضِّغْنِ منهمُ ⁎ و ما أصبحتْ تشكو من الوجدِ ساهرهْ
7. 7چنان که ذات صفا از هم‌پیمان خود دید؛ و این مثل‌ها همچنان در میان مردم روان است.•كما لَقِيَتْ ذاتُ الصَّفا من حَليفِها؛ ⁎ وما انفكّتِ الأمثالُ في النّاس سائرَهْ
8. 8پس به او گفت: تو را به خرد فرا می‌خوانم که کامل باشی، و با شتاب ستم، مرا از خودت سیراب مکن.•فقالت له : أدعوكَ للعقلِ ، وافياً ⁎ و لا تغسيني منك بالظلمِ بادرهْ
9. 9چون خرد جز اندکی از او نماند و جانی که از حق منحرف بود او را به ستم کشید،•فلما توفي العقلَ ، إلاّ أقلهُ ⁎ و جارتْ به نفسٌ ، عن الحقّ جائرهْ
10. 10یادآور شد که خدا بهشتی قرار می‌دهد، پس او صاحب مال می‌شود و خون‌خواه کشته می‌شود.•تذكرَ أني يجعلُ اللهُ جنة ً ⁎ فيصبحَ ذا مالٍ ، ويقتلَ واترهْ
11. 11چون دید که خدا مالش را افزایش داده و داراییش را ریشه‌دار و شکاف‌هایش را بسته است،•فلما رأى أنْ ثمرَ اللهُ مالهُ ⁎ وأثّلَ موجوداً، وسَدّ مَفاقِرَهْ
12. 12بر تبری افتاد که لبهٔ آن را تیز می‌کند، تبری برنده‌تر از کلنگ‌ها.•أكَبّ على فَأسٍ يُحِدّ غُرابُهَا ⁎ مُذكَّرَة ٍ، منَ المعاوِلِ، باتِرَهْ
13. 13از بالای لانه‌ای استوار برای کشتن او برخاست، یا آن‌که دست نشانه را خطا کند.•فقامَ لها منْ فوقِ جحرٍ مشيدٍ ⁎ ليَقتُلَها، أو تُخطىء َ الكفُّ بادرَه
14. 14چون خدا او را از ضربهٔ تبرش نگاه داشت، و نیکی را چشمی است که ناظرش نمی‌خوابد،•فلما وقاها اللهُ ضربة َ فأسهِ ؛ ⁎ وللبِرّ عَينٌ لا تُغَمِّضُ ناظِرَه
15. 15گفت: بیا خدا را میان خود گواه گیریم بر آنچه داریم، یا آخرش را برای من به انجام برسان.•فقالَ : تعاليْ نجعلِ اللهَ بيننا ⁎ على ما لنا ، أو تنجزي ليَ آخرهْ
16. 16گفت: به سوگند خدا چنین می‌کنم؛ من تو را جادوزده دیدم و سوگندت دروغ است.•فقالتْ : يمينُ اللهِ أفعلُ ، إنني ⁎ رأيتُكَ مَسْحوراً، يمينُكَ فاجرَهْ
17. 17گوری که پیوسته مقابل من است مرا سر باز می‌زند، و ضربهٔ تبری بالای سرم شکافنده است.•أبى لي قبرٌ ، لا يزالُ مقابلي ⁎ و ضربة ُ فأسٍ ، فوقَ رأسي ، فاقرهْ