1. ۱یا رسول‌الله در آن نادی کسانمی‌زنند از چشم بد بر کرکسان
2. ۲از نظرشان کلهٔ شیر عرینوا شکافد تا کند آن شیر انین
3. ۳بر شتر چشم افکند هم‌چون حماموانگهان بفرستد اندر پی غلام
4. ۴که برو از پیه این اشتر بخربیند اشتر را سقط او راه بر
5. ۵سر بریده از مرض آن اشتریکو بتگ با اسب می‌کردی مری
6. ۶کز حسد وز چشم بد بی‌هیچ شکسیر و گردش را بگرداند فلک
7. ۷آب پنهانست و دولاب آشکارلیک در گردش بود آب اصل کار
8. ۸چشم نیکو شد دوای چشم بدچشم بد را لا کند زیر لگد
9. ۹سبق رحمت‌راست و او از رحمتستچشم بد محصول قهر و لعنتست
10. ۱۰رحمتش بر نقمتش غالب شودچیره زین شد هر نبی بر ضد خود
11. ۱۱کو نتیجهٔ رحمتست و ضد اواز نتیجهٔ قهر بود آن زشت‌رو
12. ۱۲حرص بط یکتاست این پنجاه تاستحرص شهوت مار و منصب اژدهاست
13. ۱۳حرص بط از شهوت حلقست و فرجدر ریاست بیست چندانست درج
14. ۱۴از الوهیت زند در جاه لافطامع شرکت کجا باشد معاف
15. ۱۵زلت آدم ز اشکم بود و باهوآن ابلیس از تکبر بود و جاه
16. ۱۶لاجرم او زود استغفار کردوآن لعین از توبه استکبار کرد
17. ۱۷حرص حلق و فرج هم خود بدرگیستلیک منصب نیست آن اشکستگیست
18. ۱۸بیخ و شاخ این ریاست را اگرباز گویم دفتری باید دگر
19. ۱۹اسپ سرکش را عرب شیطانش خواندنی ستوری را که در مرعی بماند
20. ۲۰شیطنت گردن کشی بد در لغتمستحق لعنت آمد این صفت
21. ۲۱صد خورنده گنجد اندر گرد خواندو ریاست‌جو نگنجد در جهان
22. ۲۲آن نخواهد کین بود بر پشت خاکتا ملک بکشد پدر را ز اشتراک
23. ۲۳آن شنیدستی که الملک عقیمقطع خویشی کرد ملکت‌جو ز بیم
24. ۲۴که عقیمست و ورا فرزند نیستهم‌چو آتش با کسش پیوند نیست
25. ۲۵هر چه یابد او بسوزد بر دردچون نیابد هیچ خود را می‌خورد
26. ۲۶هیچ شو وا ره تو از دندان اورحم کم جو از دل سندان او
27. ۲۷چونک گشتی هیچ از سندان مترسهر صباح از فقر مطلق گیر درس
28. ۲۸هست الوهیت ردای ذوالجلالهر که در پوشد برو گردد وبال
29. ۲۹تاج از آن اوست آن ما کمروای او کز حد خود دارد گذر
30. ۳۰فتنهٔ تست این پر طاووسیتکه اشتراکت باید و قدوسیت