1. ۱پر طاوست مبین و پای بینتا که سؤ العین نگشاید کمین
2. ۲که بلغزد کوه از چشم بدانیزلقونک از نبی بر خوان بدان
3. ۳احمد چون کوه لغزید از نظردر میان راه بی‌گل بی‌مطر
4. ۴در عجب درماند کین لغزش ز چیستمن نپندارم که این حالت تهیست
5. ۵تا بیامد آیت و آگاه کردکان ز چشم بد رسیدت وز نبرد
6. ۶گر بدی غیر تو در دم لا شدیصید چشم و سخرهٔ افنا شدی
7. ۷لیک آمد عصمتی دامن‌کشانوین که لغزیدی بد از بهر نشان
8. ۸عبرتی گیر اندر آن که کن نگاهبرگ خود عرضه مکن ای کم ز کاه