1. ۱اشتری را دید روزی استریچونک با او جمع شد در آخری
2. ۲گفت من بسیار می‌افتم برودر گریوه و راه و در بازار و کو
3. ۳خاصه از بالای که تا زیر کوهدر سر آیم هر زمانی از شکوه
4. ۴کم همی‌افتی تو در رو بهر چیستیا مگر خود جان پاکت دولتیست
5. ۵در سر آیم هر دم و زانو زنمپوز و زانو زان خطا پر خون کنم
6. ۶کژ شود پالان و رختم بر سرموز مکاری هر زمان زخمی خورم
7. ۷هم‌چو کم عقلی که از عقل تباهبشکند توبه بهر دم در گناه
8. ۸مسخرهٔ ابلیس گردد در زمناز ضعیفی رای آن توبه‌شکن
9. ۹در سر آید هر زمان چون اسپ لنگکه بود بارش گران و راه سنگ
10. ۱۰می‌خورد از غیب بر سر زخم اواز شکست توبه آن ادبارخو
11. ۱۱باز توبه می‌کند با رای سستدیو یک تف کرد و توبه‌ش را سکست
12. ۱۲ضعف اندر ضعف و کبرش آنچنانکه به خواری بنگرد در واصلان
13. ۱۳ای شتر که تو مثال مؤمنیکم فتی در رو و کم بینی زنی
14. ۱۴تو چه داری که چنین بی‌آفتیبی‌عثاری و کم اندر رو فتی
15. ۱۵گفت گرچه هر سعادت از خداستدر میان ما و تو بس فرقهاست
16. ۱۶سر بلندم من دو چشم من بلندبینش عالی امانست از گزند
17. ۱۷از سر که من ببینم پای کوههر گو و هموار را من توه توه
18. ۱۸هم‌چنانک دید آن صدر اجلپیش کار خویش تا روز اجل
19. ۱۹آنچ خواهد بود بعد بیست سالداند اندر حال آن نیکو خصال
20. ۲۰حال خود تنها ندید آن متقیبلک حال مغربی و مشرقی
21. ۲۱نور در چشم و دلش سازد سکنبهر چه سازد پی حب الوطن
22. ۲۲هم‌چو یوسف کو بدید اول به خوابکه سجودش کرد ماه و آفتاب
23. ۲۳از پس ده سال بلک بیشترآنچ یوسف دیده بُد بر کرد سر
24. ۲۴نیست آن ینظر به نور الله گزافنور ربانی بود گردون شکاف
25. ۲۵نیست اندر چشم تو آن نور روهستی اندر حس حیوانی گرو
26. ۲۶تو ز ضعف چشم بینی پیش پاتو ضعیف و هم ضعیفت پیشوا
27. ۲۷پیشوا چشمست دست و پای راکو ببیند جای را ناجای را
28. ۲۸دیگر آنک چشم من روشن‌ترستدیگر آنک خلقت من اطهرست
29. ۲۹زانک هستم من ز اولاد حلالنه ز اولاد ... و اهل ضلال
30. ۳۰تو ز اولاد ...یی بی‌گمانتیر کژ پرد چو بد باشد کمان