1. ۱ای سلیمان مسجد اقصی بسازلشکر بلقیس آمد در نماز
2. ۲چونک او بنیاد آن مسجد نهادجن و انس آمد بدن در کار داد
3. ۳یک گروه از عشق و قومی بی‌مرادهم‌چنانک در ره طاعت عباد
4. ۴خلق دیوانند و شهوت سلسلهمی‌کشدشان سوی دکان و غله
5. ۵هست این زنجیر از خوف و ولهتو مبین این خلق را بی‌سلسله
6. ۶می‌کشاندشان سوی کسب و شکارمی‌کشاندشان سوی کان و بحار
7. ۷می‌کشدشان سوی نیک و سوی بدگفت حق فی جیدها حبل المسد
8. ۸قد جعلنا الحبل فی اعناقهمواتخذنا الحبل من اخلاقهم
9. ۹لیس من مستقذر مستنقهقط الا طایره فی عنقه
10. ۱۰حرص تو در کار بد چون آتشستاخگر از رنگ خوش آتش خوشست
11. ۱۱آن سیاهی فحم در آتش نهانچونک آتش شد سیاهی شد عیان
12. ۱۲اخگر از حرص تو شد فحم سیاهحرص چون شد ماند آن فحم تباه
13. ۱۳آن زمان آن فحم اخگر می‌نمودآن نه حسن کار نار حرص بود
14. ۱۴حرص کارت را بیاراییده بودحرص رفت و ماند کار تو کبود
15. ۱۵غوله‌ای را که بر آرایید غولپخته پندارد کسی که هست گول
16. ۱۶آزمایش چون نماید جان اوکند گردد ز آزمون دندان او
17. ۱۷از هوس آن دام دانه می‌نمودعکس غول حرص و آن خود خام بود
18. ۱۸حرص اندر کار دین و خیر جوچون نماند حرص باشد نغزرو
19. ۱۹خیرها نغزند نه از عکس غیرتاب حرص ار رفت ماند تاب خیر
20. ۲۰تاب حرص از کار دنیا چون برفتفحم باشد مانده از اخگر بتفت
21. ۲۱کودکان را حرص می‌آرد غرارتا شوند از ذوق دل دامن‌سوار
22. ۲۲چون ز کودک رفت آن حرص بدشبر دگر اطفال خنده آیدش
23. ۲۳که چه می‌کردم چه می‌دیدم درینخل ز عکس حرص بنمود انگبین
24. ۲۴آن بنای انبیا بی حرص بودزان چنان پیوسته رونقها فزود
25. ۲۵ای بسا مسجد بر آورده کراملیک نبود مسجد اقصاش نام
26. ۲۶کعبه را که هر دمی عزی فزودآن ز اخلاصات ابراهیم بود
27. ۲۷فضل آن مسجد خاک و سنگ نیستلیک در بناش حرص و جنگ نیست
28. ۲۸نه کتبشان مثل کتب دیگراننی مساجدشان نی کسب وخان و مان
29. ۲۹نه ادبشان نه غضبشان نه نکالنه نعاس و نه قیاس و نه مقال
30. ۳۰هر یکیشان را یکی فری دگرمرغ جانشان طایر از پری دگر
31. ۳۱دل همی لرزد ز ذکر حالشانقبلهٔ افعال ما افعالشان
32. ۳۲مرغشان را ...‌ها زرین بدستنیم‌شب جانشان سحرگه بین شدست
33. ۳۳هر چه گویم من به جان نیکوی قومنقص گفتم گشته ناقص‌گوی قوم
34. ۳۴مسجد اقصی بسازید ای کرامکه سلیمان باز آمد والسلام
35. ۳۵ور ازین دیوان و پریان سر کشندجمله را املاک در چنبر کشند
36. ۳۶دیو یک دم کژ رود از مکر و زرقتازیانه آیدش بر سر چو برق
37. ۳۷چون سلیمان شو که تا دیوان توسنگ برند از پی ایوان تو
38. ۳۸چون سلیمان باش بی‌وسواس و ریوتا ترا فرمان برد جنی و دیو
39. ۳۹خاتم تو این دلست و هوش دارتا نگردد دیو را خاتم شکار
40. ۴۰پس سلیمانی کند بر تو مدامدیو با خاتم حذر کن والسلام
41. ۴۱آن سلیمانی دلا منسوخ نیستدر سر و سرت سلیمانی کنیست
42. ۴۲دیو هم وقتی سلیمانی کندلیک هر جولاهه اطلس کی تند
43. ۴۳دست جنباند چو دست او ولیکدر میان هر دوشان فرقیست نیک