1. ۱آن یکی افتاد بیهوش و خمیدچونک در بازار عطاران رسید
2. ۲بوی عطرش زد ز عطاران رادتا بگردیدش سر و بر جا فتاد
3. ۳هم‌چو مردار اوفتاد او بی‌خبرنیم روز اندر میان ره‌گذر
4. ۴جمع آمد خلق بر وی آن زمانجملگان لاحول‌گو درمان کنان
5. ۵آن یکی کف بر دل او می براندوز گلاب آن دیگری بر وی فشاند
6. ۶او نمی‌دانست کاندر مرتعهاز گلاب آمد ورا آن واقعه
7. ۷آن یکی دستش همی‌مالید و سروآن دگر کهگل همی آورد تر
8. ۸آن بخور عود و شکر زد به هموآن دگر از پوششش می‌کرد کم
9. ۹وآن دگر نبضش که تا چون می‌جهدوان دگر بوی از دهانش می‌ستد
10. ۱۰تا که می خوردست و یا بنگ و حشیشخلق درماندند اندر بیهشیش
11. ۱۱پس خبر بردند خویشان را شتابکه فلان افتاده است آن‌جا خراب
12. ۱۲کس نمی‌داند که چون مصروع گشتیا چه شد کور افتاد از بام طشت
13. ۱۳یک برادر داشت آن دباغ زفتگربز و دانا بیامد زود تفت
14. ۱۴اندکی سرگین سگ در آستینخلق را بشکافت و آمد با حنین
15. ۱۵گفت من رنجش همی دانم ز چیستچون سبب دانی دوا کردن جلیست
16. ۱۶چون سبب معلوم نبود مشکلستداروی رنج و در آن صد محملست
17. ۱۷چون بدانستی سبب را سهل شددانش اسباب دفع جهل شد
18. ۱۸گفت با خود هستش اندر مغز و رگتوی بر تو بوی آن سرگین سگ
19. ۱۹تا میان اندر حدث او تا به شبغرق دباغیست او روزی‌طلب
20. ۲۰پس چنین گفته‌ست جالینوس مهآنچ عادت داشت بیمار آنش ده
21. ۲۱کز خلاف عادتست آن رنج اوپس دوای رنجش از معتاد جو
22. ۲۲چون جعل گشتست از سرگین‌کشیاز گلاب آید جعل را بیهشی
23. ۲۳هم از آن سرگین سگ داروی اوستکه بدان او را همی معتاد و خوست
24. ۲۴الخبیثات الخبیثین را بخوانرو و پشت این سخن را باز دان
25. ۲۵ناصحان او را به عنبر یا گلابمی دوا سازند بهر فتح باب
26. ۲۶مر خبیثان را نسازد طیباتدرخور و لایق نباشد ای ثقات
27. ۲۷چون ز عطر وحی کر گشتند و گمبد فغانشان که تطیرنا بکم
28. ۲۸رنج و بیماریست ما را این مقالنیست نیکو وعظتان ما را به فال
29. ۲۹گر بیاغازید نصحی آشکارما کنیم آن دم شما را سنگسار
30. ۳۰ما بلغو و لهو فربه گشته‌ایمدر نصیحت خویش را نسرشته‌ایم
31. ۳۱هست قوت ما دروغ و لاف و لاغشورش معده‌ست ما را زین بلاغ
32. ۳۲رنج را صدتو و افزون می‌کنیدعقل را دارو به افیون می‌کنید