1. ۱خلق را می‌راند از وی آن جوانتا علاجش را نبینند آن کسان
2. ۲سر به گوشش برد هم‌چون رازگوپس نهاد آن چیز بر بینی او
3. ۳کو به کف سرگین سگ ساییده بودداروی مغز پلید آن دیده بود
4. ۴ساعتی شد مرد جنبیدن گرفتخلق گفتند این فسونی بد شگفت
5. ۵کین بخواند افسون به گوش او دمیدمرده بود افسون به فریادش رسید
6. ۶جنبش اهل فساد آن سو بودکه ... و غمزه و ابرو بود
7. ۷هر کرا مشک نصیحت سود نیستلاجرم با بوی بد خو کرد نیست
8. ۸مشرکان را زان نجس خواندست حقکاندرون پشک زادند از سبق
9. ۹کرم کو زادست در سرگین ابدمی‌نگرداند به عنبر خوی خود
10. ۱۰چون نزد بر وی نثار رش نوراو همه جسمست بی‌دل چون قشور
11. ۱۱ور ز رش نور حق قسمیش دادهم‌چو رسم مصر سرگین مرغ‌زاد
12. ۱۲لیک نه مرغ خسیس خانگیبلک مرغ دانش و فرزانگی
13. ۱۳تو بدان مانی کز آن نوری تهیزآنک بینی بر پلیدی می‌نهی
14. ۱۴از فراقت زرد شد رخسار و روبرگ زردی میوهٔ ناپخته تو
15. ۱۵دیگ ز آتش شد سیاه و دودفامگوشت از سختی چنین ماندست خام
16. ۱۶هشت سالت جوش دادم در فراقکم نشد یک ذره خامیت و نفاق
17. ۱۷غورهٔ تو سنگ بسته کز سقامغوره‌ها اکنون مویزند و تو خام