1. ۱شهوت دنیا مثال گلخنستکه ازو حمام تقوی روشنست
2. ۲لیک قسم متقی زین تون صفاستزانک در گرمابه است و در نقاست
3. ۳اغنیا مانندهٔ سرگین‌کشانبهر آتش کردن گرمابه‌بان
4. ۴اندریشان حرص بنهاده خداتا بود گرمابه گرم و با نوا
5. ۵ترک این تون گوی و در گرمابه رانترک تون را عین آن گرمابه دان
6. ۶هر که در تونست او چون خادمستمر ورا که صابرست و حازمست
7. ۷هر که در حمام شد سیمای اوهست پیدا بر رخ زیبای او
8. ۸تونیان را نیز سیما آشکاراز لباس و از دخان و از غبار
9. ۹ور نبینی روش بویش را بگیربو عصا آمد برای هر ضریر
10. ۱۰ور نداری بو در آرش در سخناز حدیث نو بدان راز کهن
11. ۱۱پس بگوید تونیی صاحب ذهببیست سله چرک بردم تا به شب
12. ۱۲حرص تو چون آتشست اندر جهانباز کرده هر زبانه صد دهان
13. ۱۳پیش عقل این زر چو سرگین ناخوشستگرچه چون سرگین فروغ آتشست
14. ۱۴آفتابی که دم از آتش زندچرک تر را لایق آتش کند
15. ۱۵آفتاب آن سنگ را هم کرد زرتا بتون حرص افتد صد شرر
16. ۱۶آنک گوید مال گرد آورده‌امچیست یعنی چرک چندین برده‌ام
17. ۱۷این سخن گرچه که رسوایی‌فزاستدر میان تونیان زین فخرهاست
18. ۱۸که تو شش سله کشیدی تا به شبمن کشیدم بیست سله بی کرب
19. ۱۹آنک در تون زاد و پاکی را ندیدبوی مشک آرد برو رنجی پدید