1. ۱چادر خود را برو افکند زودمرد را زن ساخت و در را بر گشود
2. ۲زیر چادر مرد رسوا و عیانسخت پیدا چون شتر بر نردبان
3. ۳گفت خاتونیست از اعیان شهرمر ورا از مال و اقبالست بهر
4. ۴در ببستم تا کسی بیگانه‌ایدر نیاید زود نادانانه‌ای
5. ۵گفت صوفی چیستش هین خدمتیتا بر آرم بی‌سپاس و منتی
6. ۶گفت میلش خویشی و پیوستگیستنیک خاتونیست حق داند که کیست
7. ۷خواست دختر را ببیند زیر دستاتفاقا دختر اندر مکتبست
8. ۸باز گفت ار آرد باشد یا سبوسمی‌کنم او را به جان و دل عروس
9. ۹یک پسر دارد که اندر شهر نیستخوب و زیرک چابک و مکسب کنیست
10. ۱۰گفت صوفی ما فقیر و زار و کمقوم خاتون مال‌دار و محتشم
11. ۱۱کی بود این کفو ایشان در زواجیک در از چوب و دری دیگر ز عاج
12. ۱۲کفو باید هر دو جفت اندر نکاحورنه تنگ آید نماند ارتیاح