1. ۱باز مرغی فوق دیواری نشستدیده سوی دانه دامی ببست
2. ۲یک نظر او سوی صحرا می‌کندیک نظر حرصش به دانه می‌کشد
3. ۳این نظر با آن نظر چالیش کردناگهانی از خرد خالیش کرد
4. ۴باز مرغی کان تردد را گذاشتزان نظر بر کند و بر صحرا گماشت
5. ۵شاد پرّ و بال او بَـخّـاً لَهُتا امام جمله آزادان شد او
6. ۶هر که او را مقتدا سازد برستدر مقام امن و آزادی نشست
7. ۷زانک شاه حازمان آمد دلشتا گلستان و چمن شد منزلش
8. ۸حزم ازو راضی و او راضی ز حزماین چنین کن گر کنی تدبیر و عزم
9. ۹بارها در دام حرص افتاده‌ایحلق خود را در بریدن داده‌ای
10. ۱۰بازت آن تواب لطف آزاد کردتوبه پذرفت و شما را شاد کرد
11. ۱۱گفت إن عُدتُم کذا عُدنا کذانحنُ زوّجنَا الْفِعالَ بِالجزا
12. ۱۲چونک جفتی را بر خود آورمآید آن را جفتش دوانه لاجرم
13. ۱۳جفت کردیم این عمل را با اثرچون رسد جفتی رسد جفتی دگر
14. ۱۴چون رباید غارتی از جفت شویجفت می‌آید پس او شوی‌جوی
15. ۱۵بار دیگر سوی این دام آمدیتخاک اندر دیدهٔ توبه زدیت
16. ۱۶بازتان تواب بگشاد از گرهگفت هین بگریز روی این سو منه
17. ۱۷باز چون پروانهٔ نسیان رسیدجانتان را جانب آتش کشید
18. ۱۸کم کن ای پروانه نسیان و شکیدر پر سوزیده بنگر تو یکی
19. ۱۹چون رهیدی شکر آن باشد که هیچسوی آن دانه نداری پیچ پیچ
20. ۲۰تا ترا چون شکر گویی بخشد اوروزیی بی دام و بی خوف عدو
21. ۲۱شکر آن نعمت که‌تان آزاد کردنعمت حق را بباید یاد کرد
22. ۲۲چند اندر رنجها و در بلاگفتی از دامم رها ده ای خدا
23. ۲۳تا چنین خدمت کنم احسان کنمخاک اندر دیدهٔ شیطان زنم